Itchycoo Park

Outra das grandes bandas británicas dos sesenta é Small Faces formada por Stevie Marriot, Ronnie Lane, Kenney Jones e Jimmy Winston. Small Faces é un dos grupos máis representativos do movemento mod e malia ós poucos anos que estivo en activo durante a súa primeira etapa  antes de que algúns dos seus membros formasen logo Faces, deixaron unha fonda pegada cos seis discos editados durante os anos 1966 e 1969. No cuarto álbum, publicado xa a finais de 1967, There Are But Four Small Faces, recóllese a canción "Itchycoo Park", editada como single uns meses antes e que acadou os primeiros postos das listas británicas. 

https://youtu.be/JGEgRnvFzLY

Na reedición do álbum de M People Bizarre Fruit (1994), que se publicou un ano despois, o grupo dance incluíu unha versión de "Itchycoo Park" en clave house, que hoxe é considerada por moitos como a mellor que se ten feito desta canción de Small Faces. Certo ou non, o caso é que é totalmente diferente.

https://youtu.be/l8LOis_gIfc

Papa Was a Rollin' Stone

All Directions  (1972) é un dos discos máis breves de The Temptations. Consta só de oito cancións, pero iso non foi impedimento para que unha das bandas emblema do selo Motown nos ofrecese un dos seus traballos máis celebrados. Nel destaca a canción que foi elixida como terceiro single, quizais a mellor canción dos Temptations xunto con "My Girl". "Papa Was a Rollin' Stone" xustifica por si soa toda a andaina de The Temptations, pois a súa mestura de soul e psicodelia é unha das mellores creacións de Norman Whitfield e o seu inseparable Barrett Strong, que antes de darlla a The Temptations, probárona no acto da Tamla Motown The Undisputed Truth, en 1971. Esta é a orixinal.

http://youtu.be/2s6W4FR39qQ

Para a versión de The Temptations, Norman Whitfield fixo algúns cambios, o máis importante o que afecta á duración, xa que finalmente quedou en algo máis de doce minutos. E iso que a comezos dos 70 aínda non se estendera o formato maxi-single, tan habitual unha década máis tarde.

http://youtu.be/Hcqs5z0yEl4

A influencia desta canción está presente en case tódolos artistas que facían música disco e funk nos anos 70, desde os Jackson 5 a Donna Summer, pero a súa estela transcendeu a era dourada das discotecas. Imos quedar cunha de M People que remite a algúns dos sons da canción de Whitfield, sobre todo o saxo. "Moving On Up" pertence a Elegant Slumming, o disco de 1993.

http://youtu.be/TSnCtZ3zDnI

Highwire

Linda Carr comezou a súa carreira a mediados dos anos 60, pero non acadaría certo recoñecemento ata unha década máis tarde, cando coa súa banda Linda Carr & The Love Squad gravou o álbum Cherry Pie Guy (1975) que contén algunhas das cancións polas que este grupo non caeu no esquecemento máis absoluto. Producido por Kenny Nolan, que colaborara na composición de éxitos doutras bandas como Labelle, a canción que máis triunfou do álbum Cherry Pie Guy nas listas de vendas é "Highwire" e tamén, posiblemente, o maior éxito de Linda Carr & The Love Squad.

http://youtu.be/K9dcKUtvy9E

Algunha reminiscencia de "Highwire" pódese atopar no retrouso da canción de M People "One Night in Heaven" que aparece no álbum Elegant Slumming (1993). Sen dúbida a voz de Heather Small ten o potencial da de Linda Carr e iso aprézase ben nun dos singles máis lembrados de M People.

http://youtu.be/H4GBotw55to