Magic

Unha vez máis, retomamos unha nova entrega monográfica de cancións cun contido igual no título, desta volta, sobre a maxia. Baixo o epígrafe de "Magic" tendes aquí unha selección de temas máxicos, coma o "Magic" de Olivia Newton John, que abría o disco da banda sonora do musical Xanadu (1980), que ela mesma protagonizaba.

https://youtu.be/tfA49i3SnyI

Outro "Magic" famoso é o de The Cars, do álbum Heartbeat City (1984), que se escolleu como segundo single.

https://youtu.be/s8RWH8xnOow

Dese mesmo ano é o "Magic" de Mick Smiley que aparecía na banda sonora de Ghostbusters (1984), unha das películas que marcou a década dos oitenta.

https://youtu.be/Dhuxc3mxJxI

Como máxico tamén é o de Queen "A Kind of Magic", que lle daba nome ó duodécimo álbum da banda de Freddie Mercury editado en 1986 e que, ademais, formou parte da banda sonora de Hightlander, máis coñecida no noso país como Os inmortais. Víase ás claras que calquera canción co este título parecía ter algo de predisposición a formar parte do cine.

https://youtu.be/cIZFq3VDeUY

"Magic" tamén é o nome da canción que titula o ábum que Bruce Spingsteen publicou en 2007,

https://youtu.be/WCVJny3Va4I

No décimo álbum de Ryan Adams, xunto coa súa banda The Cardinals, Cardinology (2008), atópase "Magick", corte catro.

https://youtu.be/d0xvEMYBrcc

E o último "Magic" con certa repercusión é o primeiro single de Ghost Stories (2014), o sexto álbum de Coldplay.

https://youtu.be/1PvBc2TOpE4

The Scientist

Tras acadar unhas excelentes críticas co álbum de debut Parachutes (2000), Coldplay seguía buscando a perfección con A Rush of Blood to the Head (2002), un disco que para unha parte da crítica superaba con creces a ópera prima. Cunha liña continuista aínda, o novo álbum abonda nas baladas onde a guitarra acústica e o piano son os instrumentos principais e tan só "Clocks" é unha nota discordante coa totalidade do resto das cancións. Unha das máis características de A Rush of Blood to the Head é "The Scientist", o segundo single, que á vez é tamén unha das máis representativas do repertorio de Coldplay, como "In My Place", que foi o primeiro single, e outras do primeiro disco como "Yellow" e "Trouble", que fixeron que a banda de Chris Martin atopase un lugar privilexiado dentro do pop rock de comezos de século.

http://youtu.be/RB-RcX5DS5A

Desde o ascenso que Codplay acadou nos últimos anos como unha das bandas máis importantes das dúas últimas décadas, son moitos os artistas que se fixan no estilo e tratan de imitalo. "The Scientist" é unha das cancións favoritas do fans de Coldplay e pode intuírse a súa pegada en "Haunted", un dos temas de Taylor Swirft incluído en Speak Now (2010).

http://youtu.be/XqKgzIzdygc

Amsterdam (2)

E como xa comentamos na entrada anterior sobre as cancións dedicadas á capital neerlandesa, nas últimas dúas décadas incrementáronse de forma notoria os temas sobre "Amsterdam", especialmente en grupos e artistas que nin sequera son orixinarios dos Países Baixos. No entanto, algo deberon de atoparlle os músicos a esta cidade para falar dela nas súas composicións, ou canto menos, para bautizala  cun título tan suxestivo como o dunha das cidades máis fermosas de Europa. A lista é bastante ampla, así que para non aburrirvos demasiado, escollemos nesta quenda tan só oito, que amosan á perfección ese gusto por Amsterdam. A primeira, a de Coldplay, que pecha o segundo álbum dos británicos, A Rush of Blood to the Head (2002).

http://youtu.be/W7Lmi_uemSc

Cambiando de estilo e de continente, a banda procedente de Boston, Guster, cantáballe a Amsterdam no álbum Keep It Together (2003).

http://youtu.be/3bcX4pfBurg

En agosto de 2006 publicábase cadanseu álbum de dúas das bandas suecas indies máis emerxentes do momento, Mando Diao e Peter, Bjorn and John. Nos dous hai senllas cancións sobre Ámsterdam. O disco de Mando Diao é Ode to Ochrasy (2006).

http://youtu.be/lILMfGoKWLE

Peter, Bjorn and John, que se fixeron moi famosos por outro tema do mesmo álbum, "Young Folks", tamén lle cantaron á capital neerlandesa en Writer's Block (2006).

http://youtu.be/J9FakZRu9uY

Pero o interese por Ámsterdam non só embriagou a bandas da escena indie, senón que bandas consagradas coma Crowded House e músicos coma Paul Weller caeron rendidos ó seu encanto. Este último titulou a súa canción, "In Amsterdam", no álbum Wake Up the Nation (2010).

http://youtu.be/MraGyjvh4Ds

Ese mesmo ano publicábase o último disco ata o momento da banda de Neil Finn, Crowded House, Intriguer (2010), que tamén contén a súa particular "Amsterdam".

http://youtu.be/73BUuICE6LE

Imagine Dragons é outra das bandas que non pode faltar neste repaso. O marabilloso Night Visions (2012) tamén ten unha canción sobre Ámsterdam.

http://youtu.be/TKtPXO5iEnA

Rematamos esta entrada co "Amsterdam" de Daughter, unha das mellores cancións que contén o debut desta banda inglesa, If You Leave (2013).

http://youtu.be/Y0VaZ5A2QyU

I Go to Rio

Un dos músicos e compositores máis reputados de Australia foi Peter Allen. Na súa curta vida deulle tempo a publicar case unha vintena de discos e a escribir e colaborar con outros artistas. A pesar da súa ampla carreira, Peter Allen tan só conseguiu acadar a fama eterna cunha soa canción, "I Go to Rio", que aparece no álbum Taught by Experts (1976). Envolto nos sons máis de moda da época, Taught by Experts é un disco máis de pop e de funk dos setenta onde se poden atopar as voces de Dusty Springfield e Brenda Russell, que colaboran nel. Pero a canción que sobresae por riba de todas é "I Go to Rio", escrita xunto a Adrienne Anderson. A melodía é desas que se tardan en esquecer, polo que conta con numerosas versións e de paso, algunha que outra apropiación que acabaron sementando certa polémica.

http://youtu.be/Kgq1g-2cQ54

"I Go to Rio" tivo unha segunda vida cos belgas Mystic, xa que a canción "Ritmo de la noche", que logo incluirían no álbum La Ola (1990), contén a mesma melodía e de feito, parece unha simple versión con letras novas. A canción foi todo un rompepistas nas discotecas e acadou unha popularidade desmesurada.

http://youtu.be/CV87-38W5R0

O que ninguén esperaba era que Chris Martin, trala controversia que se montou con "Viva la Vida" e Joe Satriani, fose presentar o quinto álbum de Coldplay, Mylo Xiloto (2011) cun tema que parecía unha copia de "I Go to Rio" ou de "Ritmo de la noche" sen que o nome de Peter Allen figurase nos créditos. Desde logo, o estreno con "Every Teardrop is a Waterfall" non foi moi afortunado,

http://youtu.be/1Kf_6BWcOOg

In the Sun

Á parte de fundar Genesis e de ser un dos artistas máis prestixiosos das últimas décadas, Peter Gabriel tamén se caraceriza por descubrir novos talentos ó longo e ancho do planeta. Lembremos que co seu apoio  a música de Youssou N'Dour chegou a todas partes, no que supuxo o descubrimento máis celebrado ó que nos acostumou este veterano artista. Pero na carteira de artistas nos que se fixou o ex líder de Genesis tamén está Joseph Arthur, un cantautor de Ohio, que debutou en 1997 na discográfica que montou Peter Gabriel con Big City Secrets e no que ademais de Gabriel, tamén participou Brian Eno. Non obstante, nese álbum Joseph Arthur non incluíu unha canción que daquela adoitaba tocar nos concertos, pero que no seguinte álbum, Come to Where I'm From (2000), xa aparecía como un dos temas estrelas. Trátase de "In the Sun", segundo single extraído, e sen dúbida, unha das cancións favoritas do seu valedor.

http://youtu.be/uNF2cbW37mo

Quizais poida resultar estraño a ausencia de "In the Sun" no debut de Joseph Arthur, porque o certo é que nese ano de 1997 Arthur cedeulla a Peter Gabriel para que a gravase no disco de homenaxe a Lady Di Diana, Princess of Wales: Tribute. Posiblemente ó escoitar á versión de Peter Gabriel, Joseph Arthur decidiu incluír a súa propia versión no seguinte álbum.

http://youtu.be/SazNoLgfoAo

Michael Stipe tamén escolleu "In the Sun" para incluíla nun EP que publicou á marxe de REM en 2006 e no que colaboraban outros artistas amigos de Stipe. A versión de "In the Sun" conta coa participación de Chris Martin.

http://youtu.be/3U7aL3DHD_s

E cunha liña melódica máis en consonancia coas dúas primeiras versións que se gravaron de "In the Sun", a canción de Starsailor "Tell Me It's Not Over" anunciaba o lanzamento do cuarto disco da banda inglesa, All the Plans (2009).

http://youtu.be/MwesGzgGtoU

Clocks

Poucas cancións con menos de quince anos conseguiron a transcendencia de "Clocks" na música. A canción de Coldplay que aparece no segundo disco do grupo inglés A Rush of Blood to the Head (2002) está considerada hoxe un clásico recente debido, sobre todo, á cantidade de cancións que inspirou ou que se serviron dela, todo en apenas uns poucos anos. Sen dúbida, a aposta de Chris Martin por esta canción para achegarse ó son de Muse saíulle moi ben. Ós que aínda non se convenceran do potencial de Coldplay conseu primeiro disco e os dous primeiros singles do segundo, caeron rendidos ante "Clocks", que co tempo, quedará como unha das mellores cancións da primeira década deste século.

http://youtu.be/pmej-clcqA4

Un dos primeiros exemplos desa transcendencia de "Clocks" vén, como non, do hip hop. Xa en 2004 Brandy sampleouna na canción "Should I Go", do álbum Afrodisiac.

http://youtu.be/tATB1AI5XH8

No mundo latino tamén temos unha pequena mostra. A canción "Te voy a perder", do mexicano Alejandro Fernández comeza cun son de piano que recorda moito á de Coldplay. Pertence ó disco Viento a Favor (2007).

http://youtu.be/zojHl2VFFQg

David Guetta, como especialista en incluír samples coñecidos nas súas cancións, tamén se inspirou en "Clocks" para o seu arquicoñecido "When Love Takes Over", cantado pola ex integrante de Destiny's Child Kelly Rowland no álbum No One (2009).

http://youtu.be/wngEyQ_-EMU

Tamén de 2009 é a canción que Lupe Fiasco canta xunto con Matthew Santos. "Shining Down"  pertence ó album Lasers.

http://youtu.be/mjTncuE7YTI

Takk

Dende que Björk conquistou á crítica musical e ó gran público a mediados dos 80, Islandia deixou de ser un país musicalmente descoñecido. Os sons innovadores da música de Björk pronto tiveron continuación no grupo liderado por Jònsi Birgisson, Sigur Rós, que sen renunciar ó seu islandés natal, crearon auténticos himnos que parecen sacados dos lugares máis relaxantes do mundo. Takk (005) é o cuarto disco de Sigur Rós, que se abre coa canción que lle dá título ó disco, unha peza instrumental de apenas dous minutos coa mellor esencia dos islandeses.

http://www.goear.com/listen/ab6ff68/takk-sigur-ros

Un dos grandes fans de Sigur Rós é Chris Martin, sempre atento a calquera movemento innovador que aparece no mundo da música. Tanto é así que Coldplay emprega "Takk" nas primeiras notas do tema "Princess of China", un dos singles do último disco que Coldplay publicou: Mylo Xiloto (2011) no que colabora a cantante Rihanna.

http://www.goear.com/listen/80a46db/princess-of-china-coldplay-ft-rihanna

Ladder to the Sun

Chris Martin é hoxe en día dos artistas máis prolíficos que pululan polo panorama musical. Ademais de ser o gran artífice de case tódalas cancións de Coldplay, tamén non ten reparo en compór para outros artistas coma Nelly Furtado. Cada vez que prepara un novo traballo do seu grupo, Chris adoita mostrar todo o seu talento creativo, algo que máis tarde leva á banda a facer unha escolla para elixir as cancións merecentes de estar no novo álbum. Malia os descartes, Chris non renuncia a interpretalos nos concertos e co tempo, seguramente teremos un disco coas caras B de Coldplay. "Ladder to the Sun", de 2002, é un deses temas que de momento, non atopamos en ningún dos discos que publicaron, pero que de vez en cando, Coldplay agasalla ós seus fans nos concertos.

http://www.goear.com/listen/7cb9c66/ladder-to-the-sun-coldplay

Unha canción moi semellante a "Ladder to the Sun" que ten tamén como protagonista o piano e que tampouco aparece en ningún LP é "Thin Air", o tema de Keane, que finalmente non foi incluído no segundo traballo do trío inglés Under the Iron Sea (2006), mais si se editou como cara B do single "Nothing in My Way".

http://www.goear.com/listen/543cead/thin-air-keane

Running Up that Hill

Kate Bush é unha das grandes damas do rock desde o seu debut en 1978 con The Kick Inside que contiña "Wuthering Heights", unha canción baseada na famosa novela de Emily Brontë, e que lle abriría as portas da fama a Kate Bush, aínda que é inxusto considerar que The Kick Inside é un gran disco só por esa canción, xa que non hai que desmerecer os demais cortes do álbum, tamén grandes cancións como "Strange Phenomena" e  "Them Heavy People", que quedaron eclipsadas por "Wuthering Heights". En calquera caso, Kate Bush seguiunos ofrecendo excelentes traballos cargados de boa música e grandes cancións, o último o pasado ano cun disco moi orixinal sobre o Nadal 50 Words for Snow, máis que recomendable. Hoxe en cambio imos quedar cun dos seus grandes temas "Running Up that Hill" do seu quinto traballo Hounds of Love (1985), que orixinariamente se ía chamar "A Deal with God", pero á súa discográfica non lle gustou o título e finalmente quedou como "Running Up that Hill", que Kate Bush tamén ten cantado con David Gilmour nalgunha ocasión.

 http://www.goear.com/listen/d438905/running-up-that-hill-kate-bush

En 2003 gravouse unha das versións máis importantes desta canción a cargo da banda de rock sinfónico Within Temptation, aínda que finalmente non a incluiron en ningún disco, malia que filmaron un videoclip.

 http://www.goear.com/listen/6ff4e98/running-up-that-hill-within-temptation

Tampouco debe pasar desapercibida a versión que Placebo fixo para a edición especial do seu álbum Sleeping with Ghosts, que relanzaron en 2007, catro anos despois da primeira publicación.

http://www.goear.com/listen/0b85b90/running-up-that-hill-placebo

Tamén se ten sinalado a influencia desta canción no tema de Coldplay "Speed of Sound", primeiro single do seu terceiro disco X&Y (2005).

 http://www.goear.com/listen/f903e2f/speed-of-sound-cold-play

E xa menos evidente talvez a melodía, a canción de Efecto Mariposa "Otra historia", do álbum Complejidad (2005) parece ter ecos que remiten o tema de Kate Bush.

http://youtu.be/pHtK7ESq3OU

If I Could Fly

Joe Satriani está considerado un dos guitarristas maís importantes da historia e, de feito, ocupa o posto 26 na lista que elaborou a revista Rolling Stone hai uns anos sobre guitarristas. A fama deste músico non é para menos, xa que dende o lanzamento do seu primeiro traballo, un EP titulado The Joe Satriani EP xa se podía advertir o dominio que posúe de diversas técnicas de execución que o converteron en todo un virtuoso da guitarra. Non obstante, a pesar da súa dilatada traxectoria ofrecendo álbumes cada pouco tempo de rock instrumental, o nome de Joe Satriani saltou os medios en 2008, ó mesmo tempo que a súa peza "If i Could Fly"  Is There Love in Space?  (2004) era obxecto de atención na escena musical.

 http://www.goear.com/listen/88c39d3/if-i-could-fly-joe-satriani

O motivo  que espertou este interese debeuse ó segundo single do álbum de Coldplay Viva la Vida or Death and All His Friends" , de 2008,  "Viva la Vida" no que Satriani atopou acordes demasiado similares ós que el empregara en "If I Could Fly".

 http://www.goear.com/listen/eed0dd9/viva-la-vida-coldplay

Tamén Cat Stevens se sumou á polemicar ó denunciar que "Viva la Vida" era un plaxio do seu tema "Foreigner Suite" do álbum Foreigner (1973) aínda que perece haber menos parecido que coa canción de Satriani.

http://youtu.be/XomBtsNY_zQ

Computer Love

O devir da música pop-rock sempre estivo marcado por dous eixos: Gran Bretaña e os Estados Unidos. Nestes dous lugares desenvolvéronse as principais tendencias que afectarían ós diferentes estilos da música en todo o mundo, por iso sempre se sinalaron como referentes. Pero a mediados dos anos 70, cando os sintetizadores empezaron a ser uns intrumentos bastante frecuentes nas producións discográficas de artistas e grupos que buscaban un novo son, a hexemonía entre o Reino Unido e os Estados Unidos desprazouse ó vello continente europeo. Jean Michel Jarre, en Francia, e Kraftwerk en Alemaña sentaron as bases do que se acabaría coñecendo como electropop e techno. Concretamente, o grupo de Düsseldorf formado en 1970 por Ralf Hutter e Florian Schneider converteuse na referencia principal da música electrónica e o seu sonido influíu decisivamente en movementos posteriores como a new wave dos oitenta; New Order, Ultravox, Depeche Mode, Visage, Erasure, entre outros, reflicten á perfección o sonido Kraftwerk.

En maio de 1981, Kraftwerk lanzou o seu oitavo álbum Computerwelt, que en inglés se publicaría como Computer World, e na cara B, o primeiro corte era "Computerliebe", coñecido no resto do mundo como "Computer Love".

 http://www.goear.com/listen/beb8d7b/computer-love-kraftwerk

O certo é que a influencia de Kraftwerk non só se limitou á música electrónica, senón que tamén é unha constante no pop-rock máis convencíonal, á parte de que tres décadas despois da formación da banda alemá, o seu sonido segue presente aínda hoxe, como ben sabe Chris Martin, líder de Coldplay. A banda inglesa publicou en 2005 o seu álbum X & Y, que contén a canción "Talk".

 http://www.goear.com/listen/2a508aa/talk-coldplay