Goodbye Blue Sky

Pink Floyd asinou unha brillante páxina na evolución do rock progresivo cando se publicou o dobre álbum The Wall (1979). As vinte e seis cancións que forman parte del son verdadeiras xoias do rock que mostran á banda británica en todo o seu esplendor, cun Roger Waters inspiradísimo, que a pesar do bo momento en que se atopaban, ningún dos membros se esquecía de Syd Barret, a quen dedican algunha canción. A segunda parte do álbum comeza coa canción "Goodbye Blue Sky", un pefecto medio tempo, cuxa melodía influíu noutras bandas de rock.

https://youtu.be/58_S5e0AVU0

A canción de Metallica "Fade to Black", pertencente ó álbum Ride the Lightning (1984) comeza cuns acordes que recordan moito á canción de Pink Floyd.

https://youtu.be/WEQnzs8wl6E

Parece que tamén Def Leppard se inspirou na melodía de "Goodbye Blue Sky" para elaborar "Hysteria", do álbum do mesmo nome que se publicou en 1987.

https://youtu.be/3SluRyO4EA4

Your Time Has Come

Nos primeiros albores do novo século uns cantos músicos  apostaron por pór en marcha os supergrupos, a modo do que acontecera a finais dos sesenta dentro do rock. Trala decadencia do grunge e do rock contestatario, algúns membros de Rage Against the Machine, co guitarrista Tom Morello á cabeza, xunto con Tim Commerford e Brad Wilk puxéronse en contacto con Chris Cornell, líder de Soundgarden e de Temple of the Dog para crear Audioslave; nacía así o primeiro supergrupo do século XXI. Malia que a aventura tan só durou seis anos escasos, Audioslave sacou tres discos que reivindicaban o hard rock na nova década. No segundo álbum, Out of Exile (2005) está incluída "Your Time Has Come", cunha marcada influencia de Soundgarden, pero tamén dunha banda de referencia no rock duro coma Metallica.

http://youtu.be/itRBvI1N_gs

Tendo en conta que Chris Cornell é autor deste tema, como tamén o foi de boa parte da discografía de Soundgarden, non é estraño que "Your Time Has Come" conteña sons semellantes a algunha composición anterior de Cornell. Neste caso nótase a influencia de "Get on the Snake", unha das cancións do segundo álbum de Soundgarden, Louder Than Love (1989).

http://youtu.be/rX3raWfHpYE

Tamén parece que dalgún xeito a canción de Metallica "Bad Seed", pertencente a ReLoad (1997), influíu na elaboración de "Your Time Has Come", ou polo menos así o cre moita xente. O certo é que non se pode negar un certo parecido entre ambas.

http://youtu.be/VKRMpbv2YM4

For Whom the Bell Tolls

A obra de Ernest Hemingway ten unha transcendencia moito máis aló do mundo da literatura. Novelas coma "For Whom the Bells Tolls" (Por quen dobran as campás?) tamén lograron ocupar un lugar destacado na música. Pode sorprender que servise para inspirar unha das mellores cancións de Metallica, que leva o mesmo título cá novela. A canción forma parte do segundo disco da banda de James Hetfield e Lars Ulrich, Ride the Lightning (1984), e está asinada polos dous líderes de Metallica xunto con Cliff Burton, que se encargou do baixo durante os primeiros anos da banda ata o seu pasamento en 1986. Polo demais, "For Whom the Bell Tolls" é hoxe unha das cancións máis recoñecibles de Metallica, que conta con innumerables versións, e tamén serviu para inspirar outros temas, que serán os que escoitemos hoxe.

http://youtu.be/bg92QpjRcJk

En primeiro lugar hai que deixar claro que as dúas cancións que seleccionamos e que empregan a canción de Metallica como base non teñen nin moito menos o nivel da orixinal, pero hai que admitir que ó ter recorrido a unha gran canción de Metallica, sálvaas bastante, ademais de ter en conta que pertencen a un ámbito da música que se move entre a electrónica e o hip hop, estilos altamente susceptibles de reciclar calquera canción editada anteriormente. Unha das primeiras que utiliza "For Whom the Bell Tolls" é "For Whom the Bass Tolls" do dj Bassnectar. Como xa se pode ver, sen ser igual, o título xa fai referencia á canción de Metallica.

http://youtu.be/qIu44wDa-1U

Tamén Yelawolf e DJ Paul en "Bowties" seguen o mesmo procedemento que Bassnectar e inxéctanlle á canción de Metallica novos aires en clave hip hop.

http://youtu.be/jZGChSjMq3Q

The Memory Remains

Igual que en "Seek and Destroy", Metallica volveu demostrar unha vez máis que sabía sintentizar os acordes de dúas cancións nunha nova que apenas facía pensar nas fontes orixinais. Iso repetiuse con "The Memory Remains", un dos trallazos que se inclúen en ReLoad, o disco que a banda californiana lanzou en 1997. Escrita por Lars Ulrich e James Hetfield, o novo traballo presentouse con esta canción e ó pouco tempo, xa estaban gravando unha versión con Marianne Faithfull.

http://youtu.be/RDN4awrpPQQ

Pero imos a esas fontes das que bebe "The Memory Remains". Unha delas trátase dunha canción que os propios rapaces de Metallica gravaron no álbum Ride the Lightning (1984) e que foi o single de presentación dese disco. A canción é "Fade to Black" e a melodía, desde logo, é moi semellante a de "The Memory Remains".

http://youtu.be/Nu4wvvoA9-s

O outro tesouro que garda "The Memory Remains" é un dos grandes temas de heavy métal de todos os tempos. É a fabulosa "Sabbath Bloody Sabbath" dos non menos magníficos Black Sabbath. A banda do irreverente Ozzy Osborne incluína no disco do mesmo nome e que publicaron a finais de 1973. A influencia do riff de guitarra que esta canción exerceu na balada de Metallica tamén se percibe de xeito notable.

http://youtu.be/qkYCAnDmb2g

Welcome Home (Sanitarium)

O terceiro disco na andaina dun artista ou dunha banda sempre resulta definitivo para confirmar se merecen o ceo musical ou pola contra, o máis inxusto dos esquecemento. Tódolos sectores musicais coincidiron en que Metallica era unha desas bandas de heavy que ía deixar pegada co seu terceiro disco Master of Puppets (1986) e que refrendaba as boas sensacións do seus primeiros traballos. E é que as letras de James Hetfield para ese álbum combinadas co talento musical do resto da banda, así como unha boa produción fixeron que o metal callase mesmo en zonas no que este estilo de rock non era normalmente moi ben acollido. "Welcome Home (Sanitarium)" é un dos temazos dese disco.

http://www.goear.com/listen/22822b0/welcome-home-sanitarium-metallica

"Welcome Home (Sanitarium)" e en xeral, o estilo de Metallica inspiraron a unha banda de novatos en 1994 chamada Weezer, malia que co tempo, o propio estilo da banda de Rivers Cuomo se ía afastar bastante do heavy e do metal. "Undone - The Sweetest Thing", que aparece no disco de debut epónimo é a que máis preto está de Metallica, a pesar de que nese álbum xa se nota cales serán as liñas que acabarían definindo o estilo persoal de Weezer.

http://www.goear.com/listen/04e4fe1/undone-the-sweater-song-weezer

Turn the Page

A prolífica carreira de Bob Seger comezou a finais dos anos 60. En 1973 publicou o seu sexto disco Back in '72, un dos seus mellores traballos que contén  "Turn the Page", unha das cancións máis emblemáticas de Seger, malia que no seu momento pasou inadvertida sendo un dos singles de Back in '72. Mais tres anos despois Seger editou Live Bullet (1976), un disco en concerto onde recuperaba "Turn the Page" e a partir desa versión en directo, a canción colleu a popularidade da que hoxe desfruta.

http://www.goear.com/listen/ebf01cd/turn-the-page-bob-seger

Das versións que ten, destaca de xeito notable a que Metallica realizou en 1998 no álbum Garage Inc. e que tamén nos encanta.

http://www.goear.com/listen/fba3a3d/turn-the-page-metallica

Pero ademais de versións, "Turn the Page" tamén inspirou algunha que outra canción, como é o caso de "Wanted Dead or Alive", de Bon Jovi, pertencente ó disco Slippery When Wet (1986).

http://www.goear.com/listen/035c98e/wanted-dead-or-alive-bon-jovi

Tamén influíu de xeito notable na canción de 3 Doors Down "Landing in London", do álbum Seventeen Days (2005) no que colabora propio Bob Seger.

http://youtu.be/6ca_6Evj7Fs

Seek and Destroy

Xa vimos hai uns días que ás veces unha canción se nutre doutras para resultar unha obra diferente que case se distingue das súas fontes orixinarias. Ese proceso pódese apreciar ben na canción de Metallica "Seek and Destroy", do primeiro álbum da banda de San Francisco Kill 'Em All, de 1983. "Seek and Destroy" ten as súas orixes en dúas cancións que imos ver agora mesmo. A primeira é o tema da banda de heavy metal Saxon "Princess of the Night", do álbum de 1981 Denim and Leather cuxos solos dan comezo a "Seek and Destroy".

http://www.goear.com/listen/5cc63ab/princess-of-the-night-saxon

A segunda é outro tema dunha banda de heavy metal, Diamond Head, que contribuíron ó tema de Metallica coa influencia da canción "Dead Reckoning", do álbum Borrowed Time (1982).

http://www.goear.com/listen/9bc47c2/dead-reckoning-diamond-head

E este é o resultado dos debutantes Metallica, "Seek and Destroy", un dos primeiros temas que deron forma a unha das mellores bandas de heavy metal de todos os tempos.

http://www.goear.com/listen/804aa37/seek-and-destroy-metallica

Nothing Else Matters

En 1992; a banda de heavy metal Metallica publicou un álbum homónimo que constituía o quinto na súa carreira, e como todos os grandes grupos de rock, Metallica demostrou nese disco que tamén sabía facer estupendas baladas rock. O resultado foi "Nothing Else Matters".

  http://www.goear.com/listen/bf5be72/nothing-else-matters-metallica

"Nothing Else Matters" é unha das cancións máis versionadas de Metallica e moitos artistas de pop-rock non se resistiron a interpretala nalgunha ocasión, ora nos seus propios traballos ora nalgunha actuación en directo. Quizais a que máis repercusión tivo foi a dunha cantante inglesa Lucie Silvas, que, prescindindo das guitarras, soubo darlle un toque lene que aínda engrandeceu máis a esta balada. Está incluido no seu álbum de debut Breathe In (2004).

 http://www.goear.com/listen/0ae16a4/nothing-else-matters-lucie-silvas

Whiskey in the Jar

  Con bastante frecuencia, as cancións tradicionais fixéronse cun oco no mundo do pop rock por medio dun proceso de modernización que evitou que caesen no esquecemento. Ademais, isto permitiu que un público maioritario chegase a coñecelas, a pesar de que en moitos casos, ignore a verdadeira orixe desas cancións. Unha delas é Whiskey in the Jar, cancíón tradicional irlandesa, que a finais dos 90 volveu a pórse de moda ao estar incluída no dobre álbum de versións de Metallica Garage Inc. (1998), e que lle supuxo á banda de James Hetfield  un Grammy como mellor interpretación de rock duro dous anos despois.

   http://www.goear.com/listen/39e42f4/whiskey-in-the-jar-metallica

O caso é que Metallica non foi a primeira banda que converteu Whiskey in the Jar nun tema rock, senón que o mérito lévao Thin Lizzy en 1972. A banda irlandesa fundada por Phil Lynott  publicouna como single que anticiparía o seu álbum de 1973 Vagabonds of the Western World.

http://www.goear.com/listen/d0d1f8c/whiskey-in-the-jar-thin-lizzy  

Con todo, a primeira gravación de Whiskey in the Jar fíxoa The Dubliners, en 1967, e que aparecería no seu álbum More of the Hard Stuff. O son de The Dubliners era folk, polo que non resulta raro que adaptasen a famosa historia de traizón que sofre un home a causa dunha muller ao seu estilo.

http://www.goear.com/listen/19a7381/whiskey-in-the-jar-the-dubliners

Posteriormente, outros artistas e grupos folk fixeron as súas propias versións como The Pogues; Peter, Paul & Mary; e Roger Wittaker. Recentemente destacan os covers de U2, Pulp, Gary Moore, The Grateful Dead e Belle & Sebastian, co que quedamos.

http://www.goear.com/listen/8bbdab8/whiskey-in-the-jar-belle-sebastian