Amosando publicacións coa etiqueta Madonna. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Madonna. Amosar todas as publicacións

venres, 8 de abril de 2016

Rain (4)

Seguimos cunha nova entrada monográfica dedicada á serie que estamos facendo sobre a choiva. Desta volta, vamos a centrarnos nalgunhas das cancións máis destacadas dos anos noventa, pero antes de ver esa pequena lista queremos comezar cunha canción de Led Zeppelin, outra que Jimmy Page escribiu á chuvia, "Fool in the Rain", ademais da de "The Rain Song" que xa vimos noutra entrega. "Fool in the Rain" é unha das cancións do álbum In Through the Out Door (1979).

E agora si, imos con cinco cancións dos noventa sobre a choiva, aínda que avisamos que haberá máis en próximas entregas. Simplemente "Rain" é como titulou Madonna a unha das súas cancións do álbum Erotica (1992).

http://40.media.tumblr.com/0efd3213a91ed35964abf97d278fd463/tumblr_nnig201ppX1utf4ivo1_1280.jpghttps://youtu.be/15kWlTrpt5k
 
Roxette tamén é outro dos grupos que mostran unha enorme preferencia polos títulos con "Rain" e o exemplo máis claro témolo no álbum Tourism (1992), con dúas cancións. Unha delas é "The Rain". A outra, o single "Queen of Rain", deixámola para outra entrega.
 
 
Counting Crows deron todo un pelotazo co seu álbum de debut August and Everything After (1993), que ademais do famosísimo "Mr. Jones" tamén contén esta fantástica canción "Rain King", que tamén foi single.


Outra canción que fala da choiva daquela época é a de 2unlimited "Nothing Like the Rain", incluída no álbum Real Things (1995). É unha das máis tranquilas do dúo neerlandés, que marcaron unha época co seu son techno.

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgvCcAf5wvdp_84eM6HSd2OxQkeKuvjP7uuYJBvFEoFGErAdK1F5ywihisjvx7EC5gBguflyyT7B1AndLWifrsTYwTBeODeke76ERcS2EWxGD1pPP-AwCNXSrVaBcZk2LFX0mVarJjqQIuG/s1600/2unlimited_in_yellow.jpghttps://youtu.be/P5GUa5HgSno 

Como unha especie de resposta á canción de Jesus and Mary Chains, que xa vimos noutra ocasión xurdiu a canción de Garbage "Only Happy When It Rains" no álbum epónimo que lles servía de debut en 1995.

 http://miradalternativa.com/wp-content/uploads/2015/10/garbage-1995-700x400.jpghttps://youtu.be/esEdC0c3YI4

O primeiro corte do oitavo álbum de Erasure, Cowboy (1997), foi precisamente "Rain"

https://i.ytimg.com/vi/XPNjcLAplsY/hqdefault.jpghttps://youtu.be/cNFmyTn6vWc

venres, 21 de agosto de 2015

Holiday (2)

Segunda entrega do monográfico dedicado ás cancións que falan do marabilloso período de vacacións e comezamos cunha dos temas pop máis coñecidos dos anos oitenta, o "Holiday" de Madonna, pertencente ó álbum epónimo co que debutaba a ambición roxa en 1983, e terceiro single que se extraeu tras "Everybody" e "Burning Up".


Outro "Holiday", pero en clave "madchester" é o de Happy Mondays no seu terceiro álbum Pills 'n' Thrills and Bellyaches (1990), álbum onde se incluía tamén unha das cancións máis famosas do grupo, "Kinky Afro".


No debut de Weezer, o coñecido coma The Blue Album (1994), tamén se inclúe unha canción co título "Holiday", unha estupenda peza de rock alternativo asinada por Rivers Cuomo.


Máis coñecida que as dúas últimas cancións é o "Holiday" de Green Day, terceiro single de American Idiot (2004), co que a banda de Billie Joe Armstrong se adentraba polo carreiro do compromiso social.


Os australianos Jet ofrecíannos tamén a súa visión das vacacións en "Holiday", tema pertencente a Shine On  (2006).


E para rematar esta entrega por hoxe, quedamos co "Holiday" de Vampire Weekend, terceiro single de Contra (2010), segundo álbum da banda de Ezra Koenig.

venres, 10 de xullo de 2015

Hollywood (2)

E unha vez máis retomamos unha nova entrega dedicada a cancións que levan o mesmo título ou versan sobre un mesmo contido. Como xa vos prometeramos, hoxe toca a segunda parte de cancións sobre "Hollywood", ese lugar que representa os soños. E arrancamos con "Hollywood Nights", canción de Bob Seger, do álbum Stranger in Town (1978).


Outra canción co título de "Hollywood" é o de Nickelback, pertencente a Silver Side Up (2001), co que moita xente coñeceu á banda de Chad Kroeger.


A raíña do pop, a indescritible Madonna, tamén lle dedicou unha canción a "Hollywood" en American Life (2003), que saíu como segundo single.


Moitos grupos de grunge teñen querencia por contar na súa discografía unha canción "Hollywood". Á de Nickelback haille que engadir á de Collective Soul no álbum Afterwords (2007), aínda que máis rock ca son grunge.


"Hollywood" chámase tamén a canción que abre o álbum epónimo de Codeine Velvet Club (2009).


E ó igual que no debut de Codeine Velvet Club hai unha canción co título de Hollywood, ocorre outro tanto co de Marina and the Diamonds The Family Jewels (2009).

venres, 19 de decembro de 2014

Gimme! Gimme! Gimme!

Poucos grupos como ABBA levantan tantas paixóns como para que varias décadas despois de publicar o último álbum con material inédito, sigan vendendo discos e enchendo concertos coma se nunca abandonasen na primeira liña da actualidade. O cuarteto sueco ten ese privilexio pero non é o único, pois ademais de encandilar a varias xeracións de fans, a música que fan conta cunha mantenta de versións para tódolos gustos, que van dende grupos prefabricados de adolescentes que tratan de abrirse paso, ata as bandas de heavy metal, ás que se lles supón que en principio, non teñen moita simpatía polo estilo de ABBA. Certo é que a crítica especializada denosta profundamente a totalidade das cancións, agás honrosas excepcións, pero non se pode ter todo nesta vida. Con motivo do segundo recompilatorio que o grupo publicou cando aínda estaba en activo, Greatest Hits Vol. 2 (1979), ABBA incluíu un tema novo, "Gimme! Gimme! Gimme! (A Man After Midnight)".

http://youtu.be/p6-M63HVR2g

Unha das primeiras versións que se fixeron deste tema de ABBA foi a de Erasure na cara B de "Oh, L'Amour", single de 1986. A banda de Vince Clark foi das primeiras en reivindicar a música de ABBA ó gravar un EP de versións dos suecos uns anos despois.

http://youtu.be/5b_i8AMrOYA

Desde que The Sisters of Mercy a comezaron a inerpretar nalgúns concertos, moitos heavys animáronse a versionala. A de Mägo de Oz na cara B de "Que el viento sople a tu favor" en 2010 quedou así de ben.


E ata Madonna non escapou do encanto desta canción. Iso si, a ambición roxa en lugar de versionala, fixo algo que ata daquela ninguén, salvo Fugees con outra canción, se lle ocorrera facer cos temas de ABBA: samplealos. Con "Hung Up", reproducindo as bases de fondo de "Gimme! Gimme! Gimme!" Madonna presentaba Confessions on a Dance Floor (2005). Contou co permiso de Benny Andersson e de Björn Ulvaeus.

venres, 17 de outubro de 2014

Joan of Arc

Hai personaxes históricos que teñen un atractivo especial para o mundo da música, onde os compositores non dubidan en musicalizar a súa historia. Un dos favoritos é Xoana de Arco, (Jeanne d'Arc, en francés), a heroína francesa que acabou na fogueira acusada de herexía no século XV e inspirou algunhas cancións pop-rock ó longo das últimas décadas que cómpre ter presente. Leonard Cohen foi o primeiro en fixarse na tráxica historia da doncela de Orleáns para compór "Joan of Arc", tema pertencente a Songs of Love and Hate (1971). Na canción, Xoana fala co lume e contálle que está cansada da guerra, no que constitúe un punto de vista propio dun poeta coma Cohen.


Pero se houbo un grupo que tivo especial debilidade por Xoana de Arco foi OMD, que lle dedicou dúas cancións no álbum Architecture & Morality (1981). Orchestral Manoeuvres in the Dark incluíu no terceiro disco os temas "Joan of Arc" e "Maid of Orleans" sobre a figura da mística francesa. O tratamento de ámbalos dous é totalmente distinto e non digamos xa en comparación co de Cohen, que só teñen en común que falan do mesmo personaxe. A "Joan of Arc" de OMD ten o son propio da New Wave, mentres que "Maid of Orleans", unha das cancións con máis sona de OMD, caracterízase por unha especie de solemnidade que non ten a outra, moito máis informal.


http://youtu.be/9CGiL0Mp6Ns

A banda de heavy metal rioxana Tierra Santa incluíu unha canción sobre este personaxe no álbum Sangre de reyes (2001) chamda "Juana de Arco".

https://youtu.be/cHfMOiB4ifM

Os últimos que lle dedicaron unha canción á doncela de Orleáns foron os rapaces de Arcade Fire. "Joan of Arc" é unha das cancións que compoñen Reflektor (2013), o cuarto álbum da banda de Win Butler e Régine Chassagne.

 http://youtu.be/gfZCYDX4gEw

No último disco de Madonna Rebel Heart (2015) atopamos a enésima canción sobre a doncela de Orleáns, como non o título é "Joan of Arc".

https://youtu.be/Uv40WdbfVw8

luns, 19 de maio de 2014

Sepheryn

O tirón que tiveron parellas de cantautores como Simon & Garfunkel nos anos 60 e en xeral, o fenómeno folk desa época propiciado por Bob Dylan, Joan Baez e Peter, Paul & Mary, entre tantos outros, fixo que en tódolos sitios xurdisen cantautores que ás veces se asociaban para crear dúos que en certa medida emulaban ós autores de "The Sounds of Silence". Dese xeito foi como os ingleses Dave Curtiss e Clive Maldoon formaron Curtiss Maldoon a finais dos 60, mais non tiveron unha traxectoria moi longa xuntos. En 1971 publicaron o primeiro dos dous discos que haberían de constituír toda a discografía deste dúo. Co título Curtis Maldoon (1971), nel aparecen as cancións que máis éxito obtiveron no seu momento, malia que a sona de "Sepheryn" se habería de producir vinte e sete anos despois.


"Sepheryn" volveu á actualidade a finais dos 90 porque Madonna e William Orbit, que si coñecían o traballo de Curtiss Maldoon, inspiráronse nela á hora de compór "Ray of Light", a canción que lle daba título ó álbum que a polémica artista editou en 1998. Con lixeiras variantes no ritmo que por momentos logran distorsionar os acordes primixenios, "Ray of Light" non logra agochar de todo o son de "Sepheryn", que non sempre é fácil identificar á primeira escoita da canción de Madonna.

luns, 25 de novembro de 2013

Ma Vie Fout Le Camp

A pesar de non contar cun recoñecemento internacional como o que gozou o seu paisano Adamo, Salvatore Acquaviva é un dos cantantes melódicos máis afamados de Bélxica durante a década dos 70. Autor de numerosas cancións románticas e composicións pop, o seu nome estivo en boca da prensa musical hai uns anos cando a  súa canción "Ma Vie Fout Le Camp", do ano 1979 volveu á actualidade, xa que para o seu autor, acababa de ser plaxiada, nin máis nin menos que por Madonna, no single de presentación do álbum Ray of Light (1998) "Frozen".


E é que á raíña da polémica e da provocación non lle podía faltar no seu expediente algún caso de suposto plaxio. Pouco despois da presentación de "Frozen" saltaba ós medios de comunicación a demanda que Acquaviva presentaba nun xulgado belga contra os autores de "Frozen", é dicir, a propia Madonna e Patrick Leonard. Sete anos despois os tribunais publicaron a sentenza pola que lle daban á razón a Salvatore Acquaviva.

http://youtu.be/XS088Opj9o0

mércores, 24 de xullo de 2013

Funky Drummer

Case non hai canción de James Brown que non sexa a nai dunha serie de novos temas inspirados nas notas, nas melodías ou nos riffs saídos da mente do brillante rei do funk. "Funky Drummer" é talvez unha desas cancións que mellor representen ese fenómeno que non adoita acontencer con tódolos artistas do tamaño de James Brown. Editado como single en 1970, habería que esperar a 1986 para velo recollido no recompilatorio In Jungle Groove, "Funky Drummer" está na orixe dalgunhas das cancións que vos ofrecemos hoxe e mesmo se podería dicir que lle saíron netos.


Dúas das últimos cancións que apareceron a raíz do tema de James Brown son os seguintes: "Instrumental nº 2 " de My Bloody Valentine do EP  1988-1990 da banda que sacaron en 2012.


O seguinte é o de Sinéad O'Connor "I Am Stretched on Your Grave" no álbum  I Do Not Want What I Haven't Got que a irlandesa publicou en 1990.


Pero onde de verdade tivo relevancia esta canción de James Brown foi no mundo do hip hop. Concretamente Public Enemy recorreu a el nalgunhas ocasións, pero imos quedar con "Security of the First World" incluída no disco It Takes a Nation of Million to Hold Us Back (1988).


E é que esta canción de Public Enemy está na base dun dos grandes éxitos de Madonna. "Justify My Love", que aparecía no recompilatorio The Immaculate Collection (1990), producido entre outros, por Lenny Kravitz.


E por se fose pouco, a canción de Madonna serviu de sample para outras. A influencia desta canción é significativa no tema de Enigma "Mea Culpa (Part II)" do exitoso disco MCMXC a. D. (1990).


martes, 11 de xuño de 2013

She Comes in Colors

Ninguén dubida de que Da Capo é o mellor disco no repetorio de Love. Publicado en 1966, boa parte dos seus temas evitaron que o tempo relegase á banda californiana ó máis absoluto esquecemento. Unha das xoias de Da Capo é "She's a Rainbow", unha fermosa canción asinada por Arthur Lee e das máis influentes de Love.


Non tanto pola melodía, senón pola letra, o sexto disco dos Rolling Stones Their Satanic Majesties Request (1967) contén unha das cancións máis sorprendentes do repertorio da banda inglesa, que foi comparada coa canción de Love. "She's a Rainbow" revelouse co paso do tempo como unha especie de rareza dos Stones, polo emprego do melotrón e do piano, instrumentos non moi habituais nos seus temas, así como a suave melodía de "She's a Rainbow". Unha marabilla máis asinada por Mick Jagger e Keith Richards.


A versión máis importante de "She Comes in Colors" é a que fixo The Hooters en 1985 no disco Nervous Night cun toque inconfundible que fai que pareza unha canción de The Doors.


Pero "She Comes in Colors" tamén serviu para inspirar outra cancións en forma de sample, malia perder a súa maxia inicial. "Beautiful Stranger", da banda sonora de Austin Powers, e cantada por Madonna, de 1999.


Aínda que para versións de "Beautiful Stranger", ningunha mellor que a de Sidonie en 2000 no EP Dragonfly.






luns, 15 de abril de 2013

Bedtime Story

A comezos dos anos 90 a repercusión que a música de Björk acadou en medio mundo non deixou indiferente a ninguén, nin tan sequera para a mesma Madonna, que cun olfacto privilexiado para atopar o éxito, decidiu contar coa colaboración da islandesa no álbum Bedtime Stories (1995). Xa no anterior disco de Madonna, Erotica (1992), a raíña do pop xa se reinventara probando cuns sons moito máis electrónicos sen renunciar ó seu estilo provocativo, que xa era formaba parte da posta en escena de Madonna. Para Bedtime Stories, Madonna conseguiu que Björk lle escribise un tema, o envolvente "Bedtime Story".

http://www.goear.com/listen/9576091/bedtime-story-madonna-

E moi pronto, a influencia deste tema de Madonna se fixo notar. En menos dun ano, Garbage gravaban "Number One Crush", unha canción para a banda sonora da película "Romeo e Xulieta", que xa aparecera nas caras B dalgúns singles que Garbage editaran. Algúns dos produtores desta canción son os mesmos que traballaron con Madonna e non dubidaron en engadir algún sample de "Bedtime Story" á canción de Garbage. Publicouse a finais de 1996 na banda sonora da película.

http://www.goear.com/listen/4b623dc/number-1-crush-garbage

martes, 20 de novembro de 2012

The Message

Grandmaster Flash and the Furious Five é unha das bandas de hip-hop que a comezos da década dos 80 potenciaron este son combinándoo coa música electrónica, tan en boga naqueles anos. O resultado é un dos máis interesantes dos 80. O primeiro álbum  The Message (1982) é hoxe todo un clásico que influíu en numerosos artistas de hip-hop e a canción que lle dá título é un referente indiscutible.


Unha das cancións que máis presente ten o son de Grandmaster Flash and the Furious Five é outro clásico dos 80. Nin máis nin menos que o éxito de Pet Shop Boys "West End Girls", do álbum Please (1986).


"West End Girls" convertido xa nun clásico, tamén serviu á vez de inspiración para novos temas. O máis sonado é o de Madonna "Jump", terceiro single do disco Confessions on a Dance Floor (2005), un dos traballos discográficos no que a raíña do pop  máis se dedicou a empregar samples dalgunhas das súas cancións favoritas, como o caso do primeiro single en que sampleaba un dos éxitos de ABBA.