Amosando publicacións coa etiqueta The Beatles. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta The Beatles. Amosar todas as publicacións

xoves, 14 de xaneiro de 2016

Rain

A choiva sempre foi unha fonte de inspiración constante para os músicos e ó longo de toda a historia da música contemporánea cóntanse por milleiros as cancións que se escribiron sobre este fenómeno meteorolóxico. Polo tanto, vai sendo hora de dedicarlle unha serie monográfica ás cancións que xiran en torno á choiva, que contará con varias entregas que iremos vendo ó longo de todo o ano. E comezamos, como non, coa canción quizais máis fermosa sobre a chuvia que se ten feito ata o día de hoxe. Trátase de "Have You Ever Seen the Rain?", do álbum da Creedence Clearwater Revival Pendulum (1970) e que xa de por si, merecería unha entrada propia, pola enorme cantidade de versións que conta. Esta non foi a primeira canción que John Fogerty lle dedicou á choiva, pois no álbum anterior editado apenas uns meses antes, Cosmo's Factory (1970), xa aparecía a canción "Who'll Stop the Rain?", da cal falamos nunha entrada anterior.

Ese mesmo ano, Eric Clapton editaba o seu álbum epónimo que se pecha coa canción "Let It Rain", outro título habitual na historia da música.


Co título máis xeral de "Rain" e o seu equivalente noutras linguas hai unha manchea de cancións. Desta volta quedamos só cunhas poucas, como a que Uriah Heep ten no album The Magician's Birthday (1972).


Status Quo tamén teñen o seu propio "Rain" no álbum Blue for You (1976).


Dez anos antes os Beatles sacaran un single con ese título con tintes psicodélicos.


The Cult tamén incluíron unha canción co título "Rain" no álbum Love (1985).

martes, 5 de xaneiro de 2016

Respect

Acompañado da banda de Steve Cropper, Booker T. & the M.G's e coa produción de Isaac Hayes, entre outros, Otis Redding presentaba Otis Blue/Otis Redding Sings Soul (1965), o seu aclamado terceiro traballo, onde xunto con versións de grandes músicos do soul, Redding firmaba varios temas propios, que axiña se converteron en clásicos como os que el mesmo interpretaba nese álbum doutros artistas. Unha desas cancións é "Respect", que logo moitos colectivos o adoptarían como un himno para as súas reivindicacións, sobre todo, trala versión de Aretha Franklin, quen popularizou se cabe aínda máis a composición de Otis Redding.


E é que a raíña do soul realizou unha versión formidable da canción de Otis Redding no álbum I Need Loved a Man the Way I Love You (1967). A versión de "Respect", ademais de ser a canción coa que se abre o disco, foi o primeiro single, disparando a sona de Aretha Franklin como unha das mellores voces femininas do soul.


Sempre se dixo que os  Beatles, grandes admiradores dos músicos de soul americanos, se inspiraron moitas veces nas súas cancións para compoñer algúns dos seus éxitos. Os primeirísimos acordes de "Drive My Car", unha das cancións de Rubber Soul (1965), remiten claramente a "Respect", aínda que logo o resto da canción non teña nada que ver nin na forma nin no fondo co clásico de Otis Redding.



martes, 17 de novembro de 2015

Things We Said Today

O terceiro álbum sempre marca definitivamente a traxectoria de calquera banda; conságrase ou comeza unha etapa de decadencia que se pode reconducir cun novo álbum, pero sempre é un momento transcendente. No caso de The Beatles non é diferente e en A Hard Day's Night (1964) os de Liverpool xa deixaban ás claras que estaban chamados a facer cousas grandes. Por primeira vez non se inclúe ningunha versión, e as trece cancións que compoñen o disco levan a sinatura de John, Paul e George. Posiblemente, a decisión de que todas as cancións sexan orixinais dos Beatles teña que ver co feito de que A Hard Day's Night estea concebido como a banda sonora da película do mesmo nome que o grupo protagonizou e onde se recollían as vicisitudes dos Beatles en torno ó fenómeno fan que xa provocaban. "Things We Said Today" é unha das cancións do álbum, malia non ser das máis recordadas.


Jackie DeShannon colocou nas listas de Estados Unidos unha versión de "Things We Said Today" en 1978, que acadou tanta popularidade como a orixinal.


Moitos críticos sinalan que a canción que Graham Gouldman compuxo para The Hollies, "Bus Stop", e que foi un dos maiores éxitos da banda en 1966, ten un parecido máis que razoable coa canción dos Beatles.

martes, 15 de setembro de 2015

You Can't Catch Me

Os pioneiros do rock and roll crearon un amplo repertorio que surtiu de influencias a toda unha xeración  de músicos que fixeron do rock o gran aladid da música contemporánea. As cancións de Chuck Berry foron das preferidas por moitos mozos, que se animaron a probar sorte cunha guitarra versionándoas ó tempo que construían a base das súas propias cancións, que ó principio imitaban o estilo do músico de Missouri. En 1956 cando o rock and roll xa era unha realidade filmouse a película Rock, Rock, Rock na que participaban algunhas das estrelas do momento, como o propio Berry, que contribuíu á banda sonora con catro cancións, entre elas "You Can't Catch Me", que foi unha de tantas que marcou ás novas xeracións.


Cando os Beatles editaron Abbey Road (1969) houbo algo de controversia coa canción "Come Together", escrita por Lennon, xa que segundo a discográfica de Berry, tiña unha melodía moi parecida á da canción "You Can't Catche Me", e polo tanto os catro grandes de Liverpool virónse envoltos nunha acusación de plaxio que se resolveu, entre outras medidas, co compromiso de John Lennon de versionar "You Can't Catch Me", cousa que se produciu no álbum de versións que John Lennon publicou en 1975 co título Rock 'n' Roll.


A versión de John Lennon de "You Can't Touch Me" quedou así e pode observarse que o parecido con "Come Together" é aínda máis acusado que na versión orixinal de Chuck Berry.


Aerosmith fixo a versión máis coñecida do "Come Together". Está recollida no álbum tributo ós Beatles Sgt. Pepper's Lonely Hears Club Band (1978), onde baixo a produción de George Martin, varios artistas homenaxeaban ós de Liverpool.

martes, 28 de xullo de 2015

I Want to Tell You

Das catorce cancións do álbum Revolver (1966) dos Beatles, só tres levan a firma de George Harrison. Unha delas é "I Want to Tell You", que Harrison compuxo unha vez na que non era capaz de transformar en palabras os seus pensamentos. Desa situación que todos vivimos de vez en cando, xurdiu unha canción que reforza o sentimento de frustación con notas disonantes que escurecen a melodía, pero que non impediu que "I Want to Tell You" gozase dunha gran popularidade, especialmente entre os músicos doutras bandas.


The Monkees baseáronse no riff de guitarra de "I Want to Tell You" para compór "Pleasant Valley Sunday", single que editaron en 1967.


Seguindo a canción de The Monkees, The Rembrandts compuxeron "I'll Be There For You", a famosísima banda sonora da serie Friends e que tamén se incluíu no álbum do dúo LP (1995). Sen ningún xénero de dúbidas, "I'll Be There For You" remite a "Pleasant Valley Sunday" no seu comezo e mesmo hai quen afirma que tamén ten un pouco de "I Feel Fine", canción dos Beatles de 1965 que non deixa de ter o seu aquel, e que por tanto, deixamos para outra ocasión. O que si se pode concluír é a enorme influencia do pop rock dos sesenta na canción de The Rembrandts.

venres, 10 de abril de 2015

Sun

Retomamos de novo os posts monográficos. O de hoxe vai dedicado ó Sol, que coa súa luz anuncia a chegada do bo tempo, algo que metaforicamente sempre se asociou a un período de felicidade. As seis cancións que eliximos para esta entrada son unha pequena mostra dunha amplísima variedade de cancións que levan no título a palabra "sol", así que non descartamos que haxa unha segunda parte desta entrega noutra ocasión. Acéptanse propostas.

A primeira delas é a canción dos Beatles "Here Comes the Sun", escrita por George Harrison, que se incluíu en Abbey Road (1969).É sen dúbida unha das mellores cancións do álbum e evoca os beneficiosos efectos do sol.

https://youtu.be/C5E_zXbmrlM

Janis Joplin tamén lle escribiu unha canción ó sol co espíritu do flower power. O resultado foi "Flower in the Sun", un single póstumo que se publicou en 1972.

https://youtu.be/2vNczrinFRo

No álbum de 1987 The Uplift Mofo Party Plan Red Hot Chili Peppers incluían a canción "Behind the Sun", que haberían de sacar como single cinco anos despois.

https://youtu.be/gsC9KwiknTs

Con reminiscencias cara ó final da canción dos Beatles "Here Comes the Sun", Soda Stereo asinou no álbum Canción animal (1990) a fantástica "Cae el sol", unha das mellores composicións de Gustavo Cerati e Daniel Melero.

https://youtu.be/7pxzYVc_lNQ

A seguinte canción que vén a continuación foi publicada en 1997. Pertence ó album de Supergrass In It for the Money (1997) e trátase de "Sun Hits the Sky", single que se publicou na primavera, aproveitando a chegada do sol e as altas temperaturas.

https://youtu.be/OJ8TYNpJdLg

E xa para rematar por hoxe, quedamos coa sensacional "Sun" de Two Door Cinema Club, que aparece no álbum Beacon (2012).

https://youtu.be/sKyK1Mme9Sc

xoves, 26 de febreiro de 2015

Dear Prudence

No sempre fantástico álbum branco de The Beatles, de 1968, é difícil quedar só cunha canción. Quizais por iso sexa un dos discos máis influíntes do cuarteto, algo que tampouco resulta unha gran novidade, pois a discografía dos Beatles é un manual de referencia desde o principio, se ben acentuouse de xeito notable cando deron un xiro psicodélico co Stg. Peppers. En calquera caso, a finais dos sesenta atopábanse nun excelente momento compositivo e non había trazas de que fose rematar pronto. Mesmo parecía que todos os problemas externos quedaban de lado no intre en que entraban nos estudios de Abbey Road para gravar; nin o tráxico final de Epstein, nin a tensión cada vez maior entre John Lennon e Paul McCartney, nin a crecente influencia de Yoko Ono... os traballos dos Beatles seguían reflectindo unha luminosidade que escurecía todo o demais. Outra das marabillosas  cancións de The White Album é "Dear Prudence", dedicada á irmá de Mia Farrow.


Siouxsie and the Banshees fixo unha das mellores versións de "Dear Prudence" que se recordan. Editárona como single independente en 1983.


Enigma tamén se inspirou no son orixinario de "Dear Prudence" para a canción "Out from the Deep", un dos temas de The Cross of Changes (1993), un dos discos máis exitosos do proxecto de Michael Cretu.

martes, 23 de decembro de 2014

Amsterdam

Unha das cidades máis fermosas de Europa é sen dúbida Ámsterdam. A famosa cidade neerlandesa pode compararse coa estadounidense Nova York na enorme cantidade de grupos e de artistas que se inspiraron nas súas rúas, e neste caso nas súas canles, como para dedicarlle algunha composición. Chama especialmente a atención a manchea delas que nos últimos anos levan o título da capital dos Países Baixos, pero se volvemos a vista atrás, ás derradeiras décadas do pasado século, podemos ver que tamén hai unhas cantas cancións chamadas "Amsterdam", así que esta é a primeira entrega dos temas sobre "Amsterdam". Unha das que non poden faltar é "Aan de Amsterdamse grachten" (Polas canles de Amsterdam), unha composición de Dick Schallies sobre un poema de Pieter Goemans de 1949 que interpretou Wim Sonneveld.

http://youtu.be/TxgcEgzOnnQ

Tamén lle dedicou unha canción o francés Jacques Brel en 1964, unha bela composición en francés que logo habería de ter versións en distintas linguas nas voces doutros artistas.

http://youtu.be/ZkZ_ihsn404

Unha das versións máis coñecidas do tema de Jacques Brel é o que gravou en inglés David Bowie na cara B de "Sorrow", single de 1973 baseada na versión de Scott Walker. A versión de Bowie tamén se coñece como "Port of Amsterdam".

http://www.rmx.com.mx/wp-content/uploads/2013/10/bowie.jpghttp://youtu.be/l_LdJX-xga8

John Lennon e Yoko Ono haberían ser os seguintes no disco experimental Wedding Album (1969), unha peza de vinte e cinco minutos, nin máis nin menos, que ocupa a cara B. A duración é lixeiramente superior a "John & Yoko", a composición da cara A.

http://youtu.be/dmz4SOZ773c

Naturalmente, tamén houbo outros músicos e cantantes neerlandeses cantaron as marabillas de Amsterdam. Maggie MacNeal atopou a plataforma ideal para promocionar a cidade dos tulipáns e das canles en Eurovisión, no ano 1980.

http://youtu.be/x8d6UmW_wRE

Joan Baez tamén gravou unha canción sobre Amsterdam no álbum Play Me Backwards (1992), malia que por unha vez non a compuxo ela, senón a cantautora Janis Ian.


Os irmáns Van Halen, de orixe neerlandesa, tamén tiveron un detalle con esta cidade e no álbum Balance (1995) a banda dedicoulle unha canción. Proximamente continuaremos cun repaso por algunhas das cancións máis actuais sobre Ámsterdam.

mércores, 19 de novembro de 2014

Waterfalls

Tras uns discos con The Wings, Paul McCartney decidiu que era hora de presentarse en sociedade coma un artista solista, da mesma maneira que o facían os seus ex-colegas trala separación dos Beatles. Dese xeito aparecía en 1980 McCartney II, un traballo que se publicaba apenas un ano despois do último de The Wings Back to the Egg (1979). O segundo single que se escolleu de promoción foi unha balada, "Waterfalls", na que Paul, acompañado tan só do piano, crea unha das melodías máis coñecidas do seu repertorio en solitario. Non tivo tanto éxito nas listas coma o single precedente, "Coming Up", pero para moitos é un tema superior.


Malia que a melodía, o son e boa parte da letra é totalmente diferente, moitos identificaron uns cantos elementos de similitude entre a canción de Paul McCartney e a de TLC que ten o mesmo nome. O "Waterfalls" do trío feminino é unha canción de R&B que aparece en CrazySexyCool (1994), pero reproduce anacos da letra de Paul McCartney.

xoves, 25 de setembro de 2014

Green Onions

Booker T. & the M.G.'s. foi unha das bandas de cabeceira da discográfica Stax, unha das máis importantes dos anos 60 sobre música soul, pero tamén adoitaba apostar por outros xéneros musicais que combinaban blues, rock e soul. A banda formada por Booker T. Jones, Steve Cropper, Al Jackson Jr. e Lewi Steinberg reunía todas esa calidades e certificárono no seu álbum de debut Green Onions (1963) onde posiblemente a canción máis destacada sexa precisamente á que lle dá título ó álbum. "Green Onions" é un tema instrumental que arrasou tanto pola melodía como polos arranxos da guitarra de Crooper deixando unha fonda pegada noutros músicos.


Ó amparo do éxito que colleitou "Green Onions", Booker T. & the M.G.'s gravaron  unha segunda parte á que titularon "Mo Onions" e que foi single en 1964.  http://youtu.be/ZxEmgFpkR3g

O certo é que a rápida sona de "Green Onions" nos circuitos de blues fixo que moitos reproducisen algúns patróns para novos temas, coma o caso de John Lee Hooker con "Onions", no álbum The Big Soul of John Lee Hooker (1963).


Dese mesmo ano é tamén o single de Sonny Boy Williams, "Help Me", que tamén adopta a mesma estrutura de "Green Onions".


As bandas emerxentes do momento tamén viraron os ollos e os oídos cara o éxito de Booker T. & the M.G.'s. The Rolling Stones imitárono en "Stoned", single que tamén apareceu en 1963.


Os Beatles non foron menos e compuxeron o tema instrumental "12-Bar Original", que gravaron en 1965. Non obstante non se publicou ata 1996 incluído no recompilatorio Anthology 2.


E en clave funk, a canción de Stevie Wonder "Higher Ground" recolle algúns dos elementos de "Green Onions". Atópase no álbum Innervisions (1973).

martes, 29 de xullo de 2014

You Like Me Too Much

Cando os Beatles editaron Help! (1965) a banda de Liverpool xa se rodeara dun aura de prestixio entre os seus contemporáneos, que non dubidaban en aclamalos como os máis grandes. Pero en realidade Help!, que para nada é un mal álbum, simplemente pechaba unha etapa na andaina dos Beatles, porque apenas uns meses despois coa publicación de Rubber Soul ían situar a psicodelia musical nun primeiro plano ó introduciren as influencias que recolleran na India, e pode dicirse que a partir de aí, si xustificaban con creces as loas que tanto tempo lle dedicaban á vez que o seu son se afastaba das restantes bandas do momento. Por iso, coa perspectiva que dan os anos, Help! semella ás veces un disco menor na discografía dos Beatles cando realmente contén grandes cancións como "Yesterday", "Ticket to Ride" e a que lle dá título. George Harrison contribuíu con tres cancións no álbum, no que o tándem Lennon-McCartney leva o maior peso nas composicións, como é habitual. "You Like Me Too Much" é unha das que leva a sinatura de Harrison.


E sen ser das cancións máis destacadas do disco, o son do piano de "You Like Me Too Much" formou parte da canción "Temporary Like Achilles", doutro grande da época, Bob Dylan. "Temporary Like Achilles" pertence ó álbum Blonde on Blonde (1966).


E cun son en xeral moi parecido a "You Like Me Too Much", The Coral incluíron no álbum Magic and Medicine (2003) a canción "Pass It On".

martes, 6 de maio de 2014

Good Night

The White Album (1968) dos Beatles é coñecido por ese nome debido á portada, toda en branco, malia que o título oficial é The Beatles. Trátase dun dobre disco co que os catro grandes de Liverpool se estreaban na súa propia compañía, Apple, así que se requería unha celebración por todo o alto, coa colaboración doutros grandes músicos como Clapton. Por outra parte, tamén era unha homenaxe a Brian Epstein, o manáger que tanto fixera por eles, e que falecera pouco tempo antes. Hoxe imos revisar a canción que pecha ese álbum "Good Night", asinada por Ringo Starr, que se ben, quizais non sexa das máis destacadas, é unha das escasas na que o percusionista da banda, e tamén quizais o máis esquecido, toma todo o protagonismo ó interpretala él mesmo.

http://youtu.be/4nNDcxtR4oI

O estilo orquestral que marca esta tranquila canción dos Beatles tamén deu certo xogo. No ano 2000 Paul McCartney recuperou un anaquiño na canción "Plastic Beetle", do álbum  Liverpool Sound Collage co que o ex-beatle se adentraba unha vez máis na música electrónica, aínda que desta volta prescindindo do nome de The Fireman, co que McCartney levaba editando discos desta tendencia. "Plastic Beetle" é unha canción longa que ronda os oito minutos e no entanto, o fragmento de "Good Night" apenas chega ós dous segundos, ficando agochado na composición. Pódese apreciar a partir do minuto 3:38.


Quen si soubo recoller a melodía de "Good Night" foi o compositor alemán Ekkehard Ehlers no tema "John Cassavetes, part 2", editado en 2001 no álbum Ekkehard Ehlers Plays.

http://youtu.be/srUXxnl9QVA

martes, 28 de xaneiro de 2014

Prince of Denmark's March

Un dos grandes compositores de música clásica do Reino Unido é Jeremiah Clarke, que ó redor de 1700, compuxo unha marcha dedicada ó príncipe Jorgen de Dinamarca, marido da raíña Anne de Gran Bretaña, que se convertería na súa peza máis coñecida e aprezada ó longo do tempo. Empregada especialmente en vodas, coma a de Lady Di co príncipe Charles que a puxeron de moda, "Prince of Denmark's March" é case un himno para os británicos, pero á vez tamén conseguiu deixar un pouso nunha serie de cancións contemporáneas, que en principio, non parecen ter nada que ver entre si.


Os primeiros en acudir ás notas da marcha do príncipe de Dinamarca foron, como non, os Beatles, na canción "It's All Too Much", que finalmente apareceu en Yellow Submarine (1969),a banda sonora da película do mesmo título, tras descartarse da lista de cancións do St. Peppers's. Composta por George Harrison, que tamén é o encargado de interpretala, nela empréganse trompetas cara ó final cuxa melodía trae o recordo da composición de Clarke.


Pero máis evidente é o caso do tema da Electric Light Orchestra "Boy Blue", do álbum Eldorado (1974), que comeza precisamente coa marcha.


Tamén a influencia desta marcha se pode apreciar na canción de Sting "All This Time", incluída no disco The Soul Cages (1991).


Finalmente, as trompetas volven a aparecer esta vez no tema de Chumbawamba, "Tubthumping", o seu maior éxito, pertencente ó album Tubhumper (1997).