The Crystal Ship

O rock psicodélico ía dar un paso substancial como subxénero do rock coa aparición do debut de The Doors en 1967. A banda de Jim Morrison presentouse con once cancións que ían sacudir a escena californiana primeiro e logo tamén a do resto do mundo. Pero en The Doors (1967) tamén había sitio para as cancións tranquilas e cheas de lirismo como "The End" e "The Crystal Ship" , que hoxe vos traemos. "The Crystal Ship" escolleuse como cara B do single "Light My Fire" co que The Doors acadou o primeiro posto nas listas americanas.

https://youtu.be/QehH-JWobEQ

Duran Duran foi unha das primeiras bandas en gravar unha versión de "The Crystal Ship" e fíxoo no álbum Thank You (1995), onde versionaban cancións dos sesenta e dos setenta.

https://youtu.be/mn826wPnO9Q

Un dos membros de The Doors, Ray Manzarek, versionou "The Crystal Ship" no seu álbum en solitario Ballads before the Rain (2008), dándolle todo o protagonismo ó piano.

https://youtu.be/NN6Ri5aw504

Unha das últimas versións que se fixeron de "The Crystal Ship" foi a de Andrea Corr no álbum Lifelines (2011).

https://youtu.be/9aCnbMyb2gc

Sun (2)

Fíxósenos moi curta a anterior entrega dedicada ás cancións que conteñen no seu título a palabra "sol", así que evidentemente non podía pasar moito tempo sen unha segunda parte. Hai tantas e tan boas cancións sobre o sol! E iso que imos obviar as que xa pasaron por aquí coma a de A-ha, a de U2 e a de Coldplay. Así que non imos esperar máis e aquí van unhas seis máis.

Arrincamos cun tema de The Doors, "Waiting for the Sun", que aparece no álbum Morrison Hotel (1970). 

https://youtu.be/W1WnrjciO8c

Cambiamos agora radicalmente de estilo e imos cunha balada do mestre Joaquín Sabina, "Peor para el sol" do álbum Física y Química (1992). Trátase dun tema melancólico, pero moi fermoso. Unha das grandes historias de Sabina.

https://youtu.be/S9VYT-zMCyY

Seguindo con outro gran cantautor español, non podemos esquecernos de Antonio Vega e "Océano de sol", que titulaba o álbum de 1994 do ex Nacha Pop.

https://youtu.be/Is0BbqvaelQ

E que dicir da canción de Weezer "Island in the Sun"? Aparece no álbum epónimo da banda publicado en 2001 e con el o grupo californiano fíxose coñecido en todo o mundo.

https://youtu.be/HVHUjzZZGQ4

Volvemos a España, neste caso co debut en solitario de El Pescao que se producía en 2010 con Nada-Lógico e onde se incluía este "Buscando el sol".

https://youtu.be/K7ugiuXP_ao

E esta vez rematamos coa formidable canción de Biffy Clyro "Victory Over the Sun", un dos singles de Opposites (2013).

https://youtu.be/mR9HdYx4U2E

Break On Through (To the Other Side)

O ano 1967 comezaba cunha agradable sorpresa musical. Acababa de irrumpir unha banda procedente de Los Angeles, que contraatacaban a invansión británica dos anos anteriores cun rock psicodélico que facía tremer. Respondían o nome de The Doors, un cuarteto composto polo batería John Densmore, o teclista Ray Manzarek, o guitarrista Robby Krieger e un cantante cun enorme poder de atracción coma Jim Morrison. En xaneiro presentaron o debut, The Doors (1967), hoxe todo un clásico polo inmenso nivel das once cancións que o forman, onde só dúas son versións, algo resaltable nun álbum de debut daquela, o que serve perfectamente para mostrar a seguridade coa que se presentaban The Doors. A canción que abre o álbum e que tamén foi o primeiro single, "Break On Through (To the Other Side)", é un tema orixinal pero que contén algunhas influencias que non se lles escaparon ós críticos.

http://youtu.be/cJQwnAhXnBk

Por exemplo, recorda moito nalgúns intres ó comezo do tema de Ray Charles "What'd I Say", do álbum do mesmo título que se publicou en 1959. De todas formas, cómpre lembrar que esta canción de Ray Charles é unha das máis influentes de todos os tempos e unha das favoritas de moitos artistas, só que The Doors souberon inspirarse nela dun xeito sibilino e ó mesmo tempo, claro.

http://youtu.be/CIqWwiC1BFI

Tamén se sinala que a versión que Paul Butterfield fixo de "Shake Your Moneymaker" dous anos antes no álbum The Paul Butterfiel Blues Band (1965) inspirou a Robby Krieger para os acorde de "Break On Through (To the Other Side)". En calquera caso, "Shake Your Moneymaker" ten a súa propia miga, que veremos proximamente.

http://youtu.be/j1L2vJ0U4Bc

Recentemente, The Raveonettes no álbum Pe'ahi (2014) empregaron parte da canción de The Doors, concretamente en "Endless Sleeper".

http://youtu.be/mjVLHZq-SRA

People Are Strange

Co primeiro álbum que publicaron The Doors revolucionaron a escena rock americana dos anos 60, algo que serviu como dique de contención á invasión dos grupos británicos, que coa súa música, conseguiran pulverizar as listas estadounidenses. Con cancións coma "Light My Fire" e "Break On Through (to the Other Side)", que formaban parte do disco epónimo coa que a banda de Jim Morrison debutaba, parecía que por fin se dera coa clave para situarse á altura de grupos coma The Who, The Kinks, The Rolling Stones e The Beatles. Sen tempo aínda para asimilar a grandeza de The Doors, que se editara en xaneiro de 1967, en setembro dese ano aparecía o segundo álbum de longa duración titulado Strange Days, que só confirmaba que The Doors estaban chamados a ser unha das bandas de rock máis grandes de todos os tempos. Cancións tan fascinantes coma "People Are Strange" redundaban nunha impresión que o paso do tempo mostrou coma certa.

http://youtu.be/-DTj_KLqp_s

É difícil atopar un artista ou un grupo de rock que en ningún momento se sentise influenciado por The Doors. Neste caso, imos centrarnos no músico irlandés Peter Wilson, máis coñecido polo nome artístico de Duke Special, que comezou a súa andaina na música a finais dos 90. Malia que a canción "Our Love Goes Deeper Than This", pertencente ó álbum Songs from the Deep Forest (2007), non garde moita relación con "People Are Strange", si se nota certa reminiscencia do son de The Doors. Pero o que dicimos moitas veces, vale a pena escoitar dúas cancións tan boas.

http://youtu.be/ZPKEIZ7wm2o

C'mon Marianne

The Four Seasons tivo a súa época de gloria nas décadas de 1960 e de 1970, e parece que o seu éxito esmoreceu ó rematar esa período, pero para o recordo deixou cancións atemporais que souberon influír nos músicos contemporáneos e tamén nos actuais. A banda de Frankie Valli, ademais de dedicarse ós xéneros máis populares do momento, coma o pop, o rock e o rhythm & blues, distinguiuse sobre todo por ser un grupo vocal, unha fórmula que daquela parecía estar reservado só a grupos femininos, pero que levou ó estrelato a The Four Seasons en moi pouco tempo. En 1967 estrearon dous discos de cancións novas, publicados con tan só un mes de diferenza. O primeiro deles foi New Gold Hits, que contén unha dos temas memorables de The Four Seasons, "C'mon Marianne".

http://youtu.be/tqupS8x0i1c

Os acordes de "C'mon Marianne" poden apreciarse nunha canción de The Doors, concretamente no single de adianto do disco que a banda de Jim Morrison publicou a comezos de 1969 The Soft Parade, a titulado "Touch Me".

http://youtu.be/y7GKblttlMY

Light My Fire

Innovador coma poucos na súa época, Johann Sebastian Bach é un dos compositores de música clásica de comezos do século XVIII que aínda é imprescindible na música contemporánea. Practicamente non hai obra del que dalgunha maneira non influíse en artistas tan dispares coma Procul Harum, The Doors e Sweet Box, por poñer só tres exemplos dos máis coñecidos. Pensemos por exemplo nas súas "Inventios", concebidas para piano. Son quince composicións curtas pensadas para que os seus pupilos collesen práctica. Aínda que por este motivo se poida pensar que estas pezas son obras menores, para Ray Manzarek, un dos integrantes de The Doors, a segunda e a terceira foron fundamentais para a creación dunha das grandes cancións da banda de Jim Morrison "Light My Fire". Quedemos, entón de momento, coas "Inventios 2 e 3" de Johann Sebastian Bach.

http://youtu.be/xqQaP7_xR8g

http://youtu.be/16wsHUrjY64

Onde mellor se aprecia a influencia de Bach en "Light My Fire" é o comezo. O órgano, un dos instrumentos máis importantes na canción (pensemos que boa parte do tema é instrumental), bebe directamente das Inventios. "Light My Fire" pertence ó álbum éponimo de The Doors, publicado en 1967.

http://youtu.be/9iSXrZYhJt4

Ó ano seguinte gravouse unha das versións máis importantes de "Light My Fire". A de José Feliciano constrata coa orixinal por ser case acústica e está desprovista do recargo instrumental e do espíritu psicodélico da versión orixinal. Aparece no álbum Feliciano! (1968).

http://youtu.be/D-cXRn5xO0c

Máis recente malia que non por iso menos espectacular é a versión de Shirley Bassey. Un single que a gran dama da canción publicou en 1999. Trátase duhna remestura da que Shirley Bassey gravou en 1970 e quedoulle así de xenial.

http://youtu.be/len1HZBVKQI

All Day and All of the Night

O dous de outubro de 1964 aparecía no mercado británico o primeiro LP dunha banda chamada a facer historia. Os irmán Davies puñan en marcha de maneira oficial a andaina de The Kinks cun álbum epónimo que contiña catorce cancións entre as que se incluía "You Really Got Me", unha das cancións máis emblemáticas do grupo londinense. Pero nese mesmo mes de outubro editaban un single que non estaba no disco e que tamén se convertiría noutro dos grandes éxitos de The Kinks. "All Day and All of the Night" acabaría por ser unha das cancións de Ray Davies máis versionadas e tamén unha das máis influentes.

http://www.goear.com/listen/ab6e345/all-day-and-all-of-the-night-the-kinks

Outra das grandes bandas dos 60 foi The Doors. O carisma de Jim Morrison trascendeu máis aló do ámbito musical e hoxe en día practicamente non hai banda de rock que negue a influencia que a música de The Doors no seu son. Aínda así, no seu tempo The Doors tamén se fixaron en The Kinks, como ben se ve en "Hello, I Love You", do álbum Waiting for the Sun (1968), talvez a canción máis polémica de The Doors, xa que sobre ela pesa a sospeita dun posible plaxio de "All Day and All of the Night". Con todo, o guitarrista de The Doors Robby Krieger indicou que se basearan no tema de Cream "Sunshine of Your Love", que por outra parte, é unha das cancións de Cream que máis se presta á inspiración de moitos grupos, como veremos na próxima entrada.

http://www.goear.com/listen/5729e16/hello-i-love-you-the-doors

"Hello, I Love You" tamén e das máis versionadas de The Doors por grupos tan diferentes como The Cure, Eurythmics e Siouxsie Sioux entre outros, mais unha das que lle renden homenaxe na letra é a de Pulp "Dogs Are Everywhere", que saíu como single en 1986.

http://youtu.be/QNrk3YxuUi0

Mais volvendo á canción de The Kinks, The Hives tamén se inspiraron nela para crear "Hate to Say I Told You So" que estaba no seu debut Veni Vidi Vicious (2000).

http://www.goear.com/listen/1f89eac/hate-to-say-i-told-you-so-the-hives

Five to One

Outra das grandes bandas de rock que viu truncada a súa traxectoria moi cedo pola morte repentina do seu carismático líder é The Doors. E é que a banda de Jim Morrison, cuxa actividade musical non chegou tan sequera a unha década de vida, figura con letras maiúsculas no desenvolvemento do rock psicodélico e o seu legado proxecta unha sombra moi ampla en calquera faceta musical. Pódese dicir que o paso de The Doors pola historia do rock foi breve, pero moi, moi intensa. Un dos discos que serviron para enaltecer a Jim Morrison é o terceiro na conta particular de The Doors Waiting for the Sun (1968), que se pechaba con "Five to One".

 http://www.goear.com/listen/e4403e7/five-to-one-the-doors

Á marxe das versións, "Five to One" ten un riff bastante marcado que influíu de maneira notoria en cancións posteriores de grupos que tiveron a The Doors como fonte de inspiración. Un deles foi Kiss, que se basearon nese son de "Five to One" no seu tema "She" do álbum Dressed to Kill (1975).

 http://www.goear.com/listen/d74841c/she-kiss

Tamén se di que a partir do son da canción de Kiss, Eddie Vedder e Stone Gossard compuxeron o riff  do tema  "Alive", do álbum Ten (1991), o debut de Pearl Jam; e tamén un dos momentos decisivos para a irrupción do grunge en todo o mundo.

http://www.goear.com/listen/0f3300e/alive-pearl-jam

Xa para ir rematando, a moi poucos se lles escapou que "Waiting for the Rapture" do derradeiro álbum de estudio de Oasis Dig Out Your Soul (2008) lembra demasiado a "Five to One", algo que tampouco sorprende gran cousa, pois xa estamos acostumados a que as influencias musicais de Noel Gallagher paséanse ás veces polos temas de Oasis cunha evidencia máis que notoria. En fin, que todo sexa por non esquecer nunca a bandas tan grandes como The Doors ou The Who, etc, que tanto fixeron pola música contemporánea e que nunca deberían estar condenados ó esquecemento das xeracións máis novas.

 http://www.goear.com/listen/4bb6dd1/waiting-for-the-rapture-oasis