How Soon Is Now?

O tándem formado por Morrisey e por Johnny Marr foi o alicerce en que se asentou unha das bandas de rock alternativo máis importantes dos anos oitenta, The Smiths. A seguridade que tiñan nas súas composicións animábaos mesmo a editar singles soltos que logo non se recollían nos vindeiros discos de estudio malia ser moi boas cancións, e despois había que esperar a que aparecesen nos sucesivos compilatorios. O caso é que nestes singles tanto a canción da cara A coma da B adoitaban ser formidables e acababan por acadar tanto éxito como os singles pertencentes ós discos. "How Soon Is Now?" apareceu na cara B dun single de 1985.

https://youtu.be/pEq8DBxm0J4

Pero se por unha cousa é interesante "How Soon Is Now" é polas cancións que serviron de inspiración indirecta, sobre todo á hora de gravala no estudio. O resultado está tan ben logrado que o efecto que produce é o dunha canción independente de calquera outra influencia externa e no entanto, a distinta instrumentación débelle de xeito indirecto, iso si, algo a certas cancións de estilos moi diferentes do de "How Soon Is Now". Como a de Bo Diddley "Mona" (1957) para a guitarra sincopada.

https://youtu.be/678JyXiRCXM

Tamén a canción de Hamilton Bohannon (1975) tivo a súa cota de participación en "How Soon Is Now?", tamén nas guitarras da canción de The Smiths.

https://youtu.be/M3tuJ4qFmxY

Para o son da batería pensouse un pouco no da canción de Can "I Want More", do álbum Flow Motion (1976) e é talvez a influencia máis patente en "How Soon Is Now?". Ó igual que o tema de Hamilton Bohannon, comparte sons funk.

https://youtu.be/E0nfjguTclg

Diddley Daddy

O rock and roll empezou a distinguirse como un xénero diferente do blues no momento en que uns cantos músicos lograron desenvolver uns sons novidosos que ían cambia-lo concepto musical en torno a década dos 50. Unha das figuras imprescindibles para entender ese proceso creativo foi Ellas Otha Bates, máis coñecido polo seu nome artístico Bo Diddley e creador dun son que co tempo leva o seu nome. Influente coma poucos, Bo Diddley comezou a súa carreira a finais dos anos 40 e traballou cos músicos máis importantes do momento coma Willie Dixon e Billy Boy Arnold, entre outros. Precisamente en xuño de 1955 Bo Diddley editou o single "Diddley Daddy" que primeiro se ía chamar "Diddy Diddy Dum Dum", escrita en principio coa colaboración de Billy Boy Arnold.

http://youtu.be/hZWsCrlVPKg

Ó parecer, Leonard Chess, produtor da discográfica de Diddley, pedira expresamente que a canción que nun primeiro momento era de Billy Boy Arnold, a gravara Bo Diddley, algo que non lle fixo demasiada graza a Arnold, que acudiu a unha discográfica rival da de Chess, e tras uns arranxos na letra e uns retoques insignificantes na música, gravou a súa propia versión titulada "I Wish You Would", que tamén se acabou editando no mes de xuño de 1955, ó igual que o single de Bo Diddley.

http://youtu.be/QKGQyt1ewKg

Hoochie Coochie Man

O blues coma o xénero que deu orixe ó rock, ten nos nomes de Robert Johnson, Muddy Waters, Willie Dixon e Johnny Winter algúns dos seus paladíns do século XX. Muddy Waters e Willie Dixon, de feito, foron decisivos na consolidación do rock, xa que sen eles, hoxe non se podería falar dos Rolling Stones,The Yardbirds ou de Led Zeppelin, entre outros moitos, así que xa ía sendo hora de que nos acordásemos dalgunha desas cancións que serviron para marcar un camiño que xa non tiña volta atrás. "Hoochie Coochie Man" saíu da man de Willie Dixon, aínda que o primeiro que a gravou foi Muddy Waters nun estudio de Chicago en 1954. Uns cantos anos despois o propio Dixon gravaríaa tamén, ó igual ca outros moitos coma Chuck Berry, Etta James, Eric Clapton e outros grandes artistas que recoñecen esta canción coma unha das máis importantes da historia.

http://www.goear.com/listen/091b513/hoochie-coochie-man-muddy-waters

Á marxe das numerosas versións que ten "Hoochie Coochie Man", a canción de Willie Dixon tamén serviu de inspiración para outro grande do blues, Bo Didley, que en 1955 gravou "I'm a Man", que é practicamente unha versión alternativa da de Muddy Waters.

http://www.goear.com/listen/dbf8ae1/im-a-man-bo-diddley

A versión máis importante das que se fixeron da canción de Bo Didley é a de The Yardbirds no álbum Having a Rave Up with The Yardbirds (1965) cando Eric Clapton aínda estaba na banda.

http://www.goear.com/listen/709bdf7/im-a-man-the-yardbirds

Á vez, o riff de guitarra que empregan The Yardbirds na súa versión, serviulle de inspiración a David Bowie para o seu tema "The Jean Genie", do álbum  Aladdin Sane  que viu a luz en 1973 seguindo as liñas que Bowie trazara nos discos precedentes e que está dedicada ó escritor francés Jean Genet.

http://www.goear.com/listen/3f47d54/the-jean-genie-david-bowie

Por outro lado, ese mesmo riff tomouno Sweet nunha das súas cancións máis coñecidas: "Block Buster!", single de 1973 e que serve para amosar o paso do blues ó glam rock nun só riff de guitarra.

http://www.goear.com/listen/d48783d/blockbuster-the-sweet