Amen

Os himnos gospel tradicionais tamén tiveron unha grande acollida na música popular, sobre todo a raíz das gravacións dos cantantes de soul e R&B, que non dubidaban en incluílas nos seus traballos discográficos. Polo tanto, a calquera que lle guste minimamente a música se lle ocorren un par de títulos. Un deles é con toda probabilidade "Amen", que The Impressions e Curtis Mayfield prepararon para a banda sonora da película de Sidney Poitier Lilies of the Field (1963). Malia que non era a primeira vez que se gravaba este himno, xa o fixeran the Wings Over Jordan Choir en 1948, a nova versión puxo en primeira liña a "Amen", grazas ó empuxe do cine, ademais da coidada produción e os arranxos que Jester Hairston fixo para a ocasión.

https://youtu.be/OjlHvTZq1E8

"Amen" contou con versións de artistas tan importantes coma Otis Redding, pero é a de The Winstons a que acadou maior notoriedade debido a secuencia de batería de G. C. Coleman. Rebautizada co título "Amen Break", editouse en 1969 e desde ese momento, son innumerables a de veces que outros músicos "tomaron prestada" esa secuencia, tanto que hai poucas semanas saíu unha sentenza na que se lle recoñece dereitos de "royalties" a G. C. Coleman polo uso indebido da súa creación. Aínda que se ten que pór no xulgado tódolos casos e acabasen por darlle a razón, faríase de ouro.

https://youtu.be/GxZuq57_bYM

Aquí van ó chou algúns exemplos recoñecidos que se aproveitaron en algunnha medida do "Amen Break". Son cancións que saíron no mesmo ano, o que dá idea do tirón da secuencia. A primeira é o "Firestarter" de The Prodigy, do álbum The Fat of the Land (1997).

https://youtu.be/WW6-b5nNb9U

Cando saíu o álbum de The Prodigy a crítica viu un achegamentoa música de Nine Inch Nails, o que non deixa de ser verdade, pois a banda de Liam Howlett ten en común coa de Trent Reznor o mesmo gusto por "Amen Break", como se pode apreciar en "The Perfect Drug", canción da banda sonora da película Lost Highway (1997).

https://youtu.be/c-QnnLudkQA

E como non podía ser doutro modo, Oasis non podían quedar atrás e tomaron algunha parte en "D'You Know What I Mean", single co que os Gallagher presentaban Be Here Now (1997).

https://youtu.be/GjwRIjrC4io

Hurt

O rock industrial acadou unha nova categoria coa aparición de Nine Inch Nails a finais dos oitenta. De súpeto, o ritmo machacón e o máis parecido a unha forte dor de cabeza sofisticábase co talento de Trent Reznor, a alma máter do grupo, que se encarga de darlle a Nine Inch Nails unha personalidade propia desde as composicións dos temas ata a produción dos discos, controlando cada proceso polo que se transformaba a banda. A publicación do segundo álbum, The Downward Spiral (1994) acabou por convencer ós máis escépticos, pois as excepcionais cancións que o compoñen fixeron a ver a moitos que o poderío de Nine Inch Nails era dos que deixan unha profunda pegada. A canción que pecha o álbum é "Hurt", un dos singles nos que se asentou o éxito do grupo.

http://youtu.be/htmKZKR7oyc

Non adoitan abundar as versións de cancións rock con base no techno e no heavy e moito menos en estilos afastados deste, pero ata o mesmo Trent Reznor sentiuse realmente admirado cando Johnny Cash versionou "Hurt" no álbum de versións American IV: The Man Comes Around (2002) cun son acústico. Quedoulle tan ben que mesmo conseguiu superar á orixinal, reto do que non todo o mundo pode fachendear.

http://youtu.be/3aF9AJm0RFc

Nightclubbing

Cando Iggy Pop decidiu deixar de lado a  súa banda  The Stooges para comezar unha carreira en solitario decidiu asociarse con David Bowie para crear un álbum de debut que o consagrase como un rockeiro de lenda. E foi así como en 1977 apareceu no mercado The Idiot, un título que homenaxeaba a novela de Dostoyevski. Unha das cancións máis destacadas é o corte 2 "Nightclubbing" cuxo son de batería ía ser moi  prezado por outros artistas.

http://www.goear.com/listen/35833c8/nightclubbing-iggy-pop-

Catro anos despois Grace Jones ía versionar esta canción no seu quinto álbum Nightclubbing e que aínda constitúe a mellor versión deste tema.

http://www.goear.com/listen/cdbc58f/nightclubbing-grace-jones

Mais como comentamos antes, a batería de "Nightclubbing" sampleouse nalgunhas ocasións. A última na canción de Oasis "Force of Nature" do álbum Heathen Chemistry (2002).

http://www.goear.com/listen/9120032/force-of-nature-oasis

Pero se hai un artista que soubo integrar perfectamente esa batería a un dos seus temas ese é Trent Reznor. O líder de Nine Inch Nails empregouno na canción "Closer" do álbum de 1994 The Downward Spiral, segundo traballo de Nine Inch Nails.

http://youtu.be/HaA4zHMnwDs

"Closer" é un dos temas máis versionados de Nine Inch Nails. Mesmo foi sampleado algunha vez, dándolle unha volta de rosca. Os responsables son 30 Seconds to Mars. A banda de Jared Leto ten interpretado  en directo "The Fantasy", do seu segundo disco A Beautiful Lie (2005) empregando "Closer".

http://youtu.be/2wiFq9LrACU