My Girl

A comezos dos anos 60 o imperio da Motown comezou a estenderse con grupos da talla de The Supremes e de The Temptations. Estes últimos haberían de chegar por primeira vez ó primeiro posto da lista estadounidense con "My Girl", canción escrita curiosamente por Smokey Robinson e Ronald White, membros de The Miracles, outro dos grupos en nómina da Motown, que xa entón tiña unha carreira consolidada. En 1964, The Temptations derónse a coñecer con Meet the Temptations, unha primeira toma de contacto, pero ningún dos singles extraídos se chegou a meter nos dez primeiros postos das listas. Con todo, a aposta por The Temptations era forte e ese mesmo ano xa estaban no estudio de gravación preparando o segundo traballo, outra vez con Smokey Robinson de produtor, que tamén lles escolleu unha selección de cancións propias. De feito, o título do disco foi The Temptations Sing Smokey (1965), polo que xa se podía imaxinar quen era o protagonista absoluto. O primeiro single foi precisamente "My Girl", que apareceu en decembro de 1964 como anticipo do disco.

http://youtu.be/GBcBoyXulFg

Hai infinidade de versións de "My Girl" e moitas certamente moi, moi boas. Quizais das máis sorprendentes sexa a que os propios The Temptations fixeron en italiano co título "Solamente lei" en 1967: http://youtu.be/916OTkOaPnk

No álbum tributo á Motown Stop! In the Name of Love! (1995), La Toya Jackson encárgase de versionar o tema de Temptations, pero cunha lixeira variación na letra, na que a canción pasa a ser "My Guy".

http://youtu.be/p2111JQ0eF0

Tamén destaca a de The Jesus and Mary Chain no compilatorio The Complete John Peel Sessions (2000).

http://youtu.be/0lLcjgJi1bo

E Raheem DeVaughn aproveita o retrouso de "My Girl" na canción "Friday (Shut the Club Down)", no álbum Love Behind the Melody (2008).

http://youtu.be/w0dG_jTMGFY

Papa Was a Rollin' Stone

All Directions  (1972) é un dos discos máis breves de The Temptations. Consta só de oito cancións, pero iso non foi impedimento para que unha das bandas emblema do selo Motown nos ofrecese un dos seus traballos máis celebrados. Nel destaca a canción que foi elixida como terceiro single, quizais a mellor canción dos Temptations xunto con "My Girl". "Papa Was a Rollin' Stone" xustifica por si soa toda a andaina de The Temptations, pois a súa mestura de soul e psicodelia é unha das mellores creacións de Norman Whitfield e o seu inseparable Barrett Strong, que antes de darlla a The Temptations, probárona no acto da Tamla Motown The Undisputed Truth, en 1971. Esta é a orixinal.

http://youtu.be/2s6W4FR39qQ

Para a versión de The Temptations, Norman Whitfield fixo algúns cambios, o máis importante o que afecta á duración, xa que finalmente quedou en algo máis de doce minutos. E iso que a comezos dos 70 aínda non se estendera o formato maxi-single, tan habitual unha década máis tarde.

http://youtu.be/Hcqs5z0yEl4

A influencia desta canción está presente en case tódolos artistas que facían música disco e funk nos anos 70, desde os Jackson 5 a Donna Summer, pero a súa estela transcendeu a era dourada das discotecas. Imos quedar cunha de M People que remite a algúns dos sons da canción de Whitfield, sobre todo o saxo. "Moving On Up" pertence a Elegant Slumming, o disco de 1993.

http://youtu.be/TSnCtZ3zDnI

Smiling Faces Sometimes

Nos anos 60 e 70 a Tamla Motown podía sentirse orgullosa de contar cunha nómina de compositores envexable que conseguía que case calquera canción se convertise nun éxito nalgún dos artistas desta mítica discográfica. Unha desas estrelas da pluma era Norman Whitfield, autor dun sinfín de cancións que hoxe forman a historia da música. Xunto con Barret Strong, formou un tándem que deu á música algún dos seus mellores momentos. "Smiling Faces Sometimes" é unha desas composicións clásicas da Motown, gravada por primeira vez en 1971 por The Temptations, un dos buques insignia da discográfica.

http://youtu.be/fSUb2zX4POA

A pesar da excelente interpretación dos Temptations, a versión non acabou de convencer a Whitfield, que tamén era o produtor habitual, e ese mesmo ano aparecía no mercado unha nova versión, esta vez coas voces de The Undisputed Truth nun disco epónimo.

http://www.goear.com/listen/097b800/smiling-faces-sometimes-undisputed-truth

Unha das versións posteriores máis destacadas é a que gravou Joan Osborne coa colaboración de Isaac Hayes no seu álbum de versións How Swett It Is (2002).

http://youtu.be/A3H3UbiBB9o

Pero volvendo unha vez máis ás primeiras versións editadas pola Motown, o seu son non pasou desapercibido e un ano despois, en 1972 The O'Jays publicaban "Back Stabbers", cuns arranxos moi semellantes ó tema de Whitfield. Incluído no álbum Back Stabbers, tamén se converteu en todo un referente.

http://www.goear.com/listen/6877ed0/back-stabbers-the-ojays

A principal versión da canción dos O'Jays é a de Tina Turner no álbum Love Explosion (1979).

http://youtu.be/OWZLLMzJurI

"Back Stabbers" foi sampleada nunhas cantas ocasións. Quizais a mellor canción na que se empregou como sample sexa a do trío TLC no tema "Case of the Fake People", do seu aclamado disco Crazy, Sexy, Cool (1995).

http://youtu.be/DQXDDggsNNU