Things We Said Today

O terceiro álbum sempre marca definitivamente a traxectoria de calquera banda; conságrase ou comeza unha etapa de decadencia que se pode reconducir cun novo álbum, pero sempre é un momento transcendente. No caso de The Beatles non é diferente e en A Hard Day's Night (1964) os de Liverpool xa deixaban ás claras que estaban chamados a facer cousas grandes. Por primeira vez non se inclúe ningunha versión, e as trece cancións que compoñen o disco levan a sinatura de John, Paul e George. Posiblemente, a decisión de que todas as cancións sexan orixinais dos Beatles teña que ver co feito de que A Hard Day's Night estea concebido como a banda sonora da película do mesmo nome que o grupo protagonizou e onde se recollían as vicisitudes dos Beatles en torno ó fenómeno fan que xa provocaban. "Things We Said Today" é unha das cancións do álbum, malia non ser das máis recordadas.

https://youtu.be/QPnTy0Ef2G0

Jackie DeShannon colocou nas listas de Estados Unidos unha versión de "Things We Said Today" en 1978, que acadou tanta popularidade como a orixinal.

https://youtu.be/GYMw9xMNzY4

Moitos críticos sinalan que a canción que Graham Gouldman compuxo para The Hollies, "Bus Stop", e que foi un dos maiores éxitos da banda en 1966, ten un parecido máis que razoable coa canción dos Beatles.

https://youtu.be/It75wQ0JypA

4th July Asbury Avenue (Sandy)

As orixes de Bruce Springsteen están influídas por dous factores: a condición de mozo de Nova Jersey, arraigado ó seu barrio e a música de Van Morrison. Desa combinación xorden os primeiros traballos do Boss, que se postulaba para seguir a senda que unha década antes emprendera Bob Dylan. Mentres outros lle cantaban ás ilusións románticas, a paisaxe que Springsteen pintaba nas súas composicións mostraba a realidade cotiá dos traballadores e a realidade exenta do glamour dun mundo idealizado. Pero o realismo social das letras casa cun lirismo que o Boss foi perfilando devagar ata ser un músico de referencia, acompañado sempre de The E Street Band. The Wild, the Innocent & the E Street Shuffle (1973) é o segundo álbum, onde aparece "4th July Asbury Avenue (Sandy)".

http://youtu.be/KgFHM8HMbWQ

Con toda seguridade, e así o deixa claro a crítica especializada, "4th July Asbury Avenue" vén sendo  unha herdeira directa de "Cyprus Avenue", a canción que Van Morrison incluíu en Astral Weeks (1968).

http://youtu.be/L8jPDdHd9y8

Pero a música de Bruce Springsteen xa tiña un aquel nos seus comezos, malia a que aínda estaba na procura dunha identidade propia que a distinguise de calquera outro novo compositor. A proba máis evidente disto é que The Hollies, xa uns veteranos na década dos setenta, sacasen unha versión de "4th July Asbury Avenue (Sandy)" en Another Night (1975), 

http://youtu.be/8S1t43j1I_g

Mesmo os grupos de heavy rock máis duros non se mostraron indeferentes co talento compositivo de Springsteen. Inspirándose na versión de The Hollies, Kiss fixo unha fonda revisión de "4th July Asbury Avenue (Sandy)" á que chamaron "Shandi" no álbum Unmasked (1980).

http://youtu.be/R71bWoZ__e0

Green River

Creedence Clearwater Revival, a banda dos irmáns Fogerty, estaba no máis alto da súa carreira en 1969 cando publicaron o terceiro disco, Green River. Co anterior álbum Bayou Country xa confirmaran as boas sensacións que deixaran co debut e, tralo single "Proud Mary", a gran canción de Creedence por excelencia, as cousas non podían ser máis prometedoras, e todo en apenas un ano de verdadeira loucura, que habería de converter á banda de El Cerrito en toda unha referencia do rock dos últimos anos dos 60. En xullo de 1969, un mes antes de que o disco aparecese nas tendas, editaban o single de lanzamento, que ademais lle daba título. "Green River", e que anos máis tarde, lle daría nome a unha das principais bandas de rock alternativo de Seattle, non tardaría en ser considerada unha das cancións imprescindibles de Creedence Clearwater Revival, cun John Fogerty interpretándoa de xeito sublime, e xunto con "Bad Moon Rising" é a mellor canción dun álbum que se completa tamén con outras composicións enormes.

http://youtu.be/JacHyPaEwDc

O estilo co que John Fogerty impregnaba as súas interpretacións fixeron que outros intérpretes se fixasen especialmente nel. Só así se entende que grupos máis encamiñados a unha liña pop coma The Hollies recollesen a esencia de Creedence nun dos temas rock máis importantes da súa discografía, o sensacional "Long Cool Woman in a Black Dress", baseado claramente en "Green River". Pertence ó album Distant Light (1971).

http://youtu.be/aIRHTBvZRzU

Tell Me to My Face

The Hollies forman parte desa listaxe de bandas británicas dos anos 60 que axudaron a escribir unha páxina memorable no rock. Procedentes de Manchester, foron medrando na escena inglesa tocando nos clubs de moda do momento coma o famoso Cavern de Liverpool. Malia os continuos cambios na formación, a lenda de The Hollies segue intacta. For Certain Because foi o segundo disco que publicaron en 1966, o quinto en toda a carreira de The Hollies, que contén "Tell Me to My Face".

http://youtu.be/nOx-ESwWYOQ

A mesma melodía de "Tell Me to My Face" atopámola na canción de Alice Cooper "Billion Dollar Babies", que ademais lle dá título ó album de 1973 da banda de Vincent Damon Furnier.

http://www.goear.com/listen/f39e9dc/billion-dollar-babies-alice-cooper

The Air That I Breathe

O xibraltareño Albert Hammond, un dos autores de maior éxito dende os 60, compuxo xunto o seu colaborador habitual Mike Hazlewood, "The Air That I Breath", unha balada que aparecería no seu primeiro álbum en solitario It Never Rains in Southern California (1973).

 http://www.goear.com/listen/ff384de/the-air-that-i-breathe-albert-hammond

Un ano despois, a banda de pop-rock orixinaria de Manchester The Hollies gravou unha versión que se convertería no seu maior éxito.

 http://www.goear.com/listen/7f11d01/the-air-that-i-breathe-the-hollies

E a partir de aí, a historia de sempre. Como o cover de The Hollies tivo moito éxito, empezaron a xurdir novas versións nas voces doutros artistas dende ese momento; Olivia Newton-John, Julio Iglesias, Semisonic e Simply Red, entre outros, cantárona nalgunha ocasión para os seus propios traballos, así como o chileno Jorge González, que a gravou en español como "Necesito poder respirar", partindo da versión nese idioma do mesmo Albert Hammond.

Pero a polémica chegou en 1992, co debut da banda inglesa liderada por Thom Yorke, Radiohead, cuxo single de lanzamento tiña demasiadas semellanzas coa canción de Hammond. "Creep", que se acabaría convertendo nun himno para os seguidores de Radiohead, apareceu tamén no primeiro álbum de Radiohead  Pablo Honey, en 1993.

 www.goear.com/listen/56bcc70/creep-radiohead

Non deixa de ser curioso que os comezos deste grupo estivesen marcados pola sombra dun plaxio que podería afectar á súa traxectoria posterior; no entanto, Radiohead converteuse nunha banda de culto e unha referencia innegable para centos de bandas de todo o mundo. En España, Piratas e Vetusta Morla son quizais os que máis lle deben a Thom Yorke e compañía. Mesmo hai quen lle critica á banda de Tres Cantos que se inspiran demasiado nas melodías de Radiohead, pero hoxe está fóra de toda dúbida de que Vetusta Morla, máis por méritos propios que por intervención do espírito de Radiohead, é unha das mellores bandas do panorama nacional e vai camiño de marcar unha época, do mesmo xeito que a banda de Iván Ferreiro é xa un mito no rock alternativo español.