The Bed's Too Big Without You

O segundo álbum de The Police, editado tan só un ano despois do debut do trío londinense, Regatta de Blanc (1979) confirmaba as boas sensacións que se espertaran con Outlandos d'Amour cun repertorio de excelentes cancións que ían a consagrar a The Police como un dos mellores grupos da década de 1980. A súa combinación de reggae e rock acada cotas altas con "Message in a Bottle", "Walking on the Moon" e mesmo a que hoxe vos presentamos "The Bed's Too Big Without You", escrita por Sting, conforman o son máis característico de The Police.

http://www.goear.com/listen/0addd14/the-beds-too-big-without-you-the-police

Baseada en "The Bed's Too Big Without You", "The Glorious Land", unha das últimas xoias que a cantautora inglesa PJ Harvey contén no seu último traballo discográfico Let England Shake (2011) e é quizais a mellor canción deste último álbum.

http://www.goear.com/listen/1e02756/the-glorious-land-pj-harvey

Singin' in the Rain

O século XX quedará definido na historia musical cun bo feixe de cancións que transcenden calquera época.  Un deses clásicos por excelencia, recoñecido mesmo para as xeracións máis novas é "Singin' in the Rain", unha canción escrita por Arthur Freed e musicada por Nacio Herb Brown, que se editou por primeira vez en 1929 na voz de Doris Eaton Travis, unha artista de Broadway no espectáculo The Hollywood Music Box Revue, pero o tema sería recoñecido mundialmente grazas á película do mesmo título de 1952, protagonizada por Gene Kelly. A escena memorable na que Kelly aparece cantando e bailando na rúa mentres chove a cachón forma hoxe parte da historia do cinema.

http://www.goear.com/listen/5b1d77b/singinacute-in-the-rain-gene-kelly

Por suposto, "Singin' in the Rain" nunca se deixou de versionar, aínda que sempre respectando en gran medida o estilo da versión de Gene Kelly. Por iso resulta rechamante a remestura que Mint Royale gravou en 2005 achegándoa ós sons do novo século. Está incluída en See You in the Morning (2005), terceiro disco de Mint Royale e no compilatorio Pop Is (2007) cos éxitos destes ingleses de Manchester.

http://www.goear.com/listen/c583dd3/singin-in-the-rain-mint-royale

Rock Me Amadeus

O fenómeno da New Wave non foi exclusivo de Gran Bretaña nin de Estados Unidos, senón que a súa repercusión no resto de Europa fixo que países coma Alemaña e Austria contribuísen de maneira notable a perpetualo como o estilo que ía definir por excelencia a década de 1980. De feito, dende Austria ía romper as listas de vendas de medio mundo un músico singular e único coñecido artisticamente por Falco. As súas cancións enseguida atoparon o apoio do público internacional, mesmo cando estaban cantadas en alemán. O terceiro disco de Falco Falco 3 (1985) contén todo un bombazo; "Rock Me Amadeus", cun ritmo pegadizo é unha homenaxe de Falco ó seu célebre paisano Mozart inspirada na película Amadeus que un ano antes varrera no cinema.

http://www.goear.com/listen/1be9508/rock-me-amadeus-falco

"Rock Me Amadeus" atopou  un sitio sobre todo no trash metal, un estilo no que parece encaixar de marabilla esta xoia da música electrónica, como se pode apreciar na predilección de varias bandas de rock duro por ela. Os alemáns Megaherz foron os primeiros en dotala deste son en 1998 no álbum Kopfschuss.

http://www.goear.com/listen/884491a/rock-me-amadeus-megaherz

Os mexicanos Molotov fixeron unha versión en español á que titularon "Amateur" co seu personal estilo reivindicativo que aparece no disco de 2004 Con Todo Respeto.

http://www.goear.com/listen/d751683/amateur-rock-me-amadeus-molotov

Tampouco lle quedou nada mal á banda zaragozana Después de Todo a súa propia versión en castelán, do álbum El Camino de los Olvidados (2011).

http://www.goear.com/listen/3b72df8/rock-me-amadeus-despues-de-todo

E como non, os samples tampouco podían faltar en cancións de nova facturación. Como os consabidos casos dos artistas de hip-hop, os estadounidenses Bloodhound Gang inspiráronse en "Rock Me Amadeus" para o seu tema "Mope", unha das cancións do seu disco máis recoñecido internacionalmente Hooray for Boobies (1999) ó que mesturaron con samples de "Relax" de Frankie Goes to Hollywood.

http://www.goear.com/listen/3f56877/mope-bloodhound-gang

Beyond the Threshold

Hüsker Dü editou en 1984 o segundo disco da súa carreira Zen Arcade que afondaba nun son aínda pouco definido daquela como a mestura entre o hardcore e o punk, e do que Hüsker Dü personalizou de tal xeito que se converteu en todo un referente para todos aqueles grupos e artistas que decidiron seguir a mesma liña, especialmente as bandas de grunge que apenas uns cantos anos máis tarde ían converter o rock máis duro na tendencia musical do momento. Bob Mould, o cantante e guitarrista de Hüsker Dü, asina "Beyond the Threshold", un dos temas máis contundentes de Zen Arcade.

http://youtu.be/vaeR-7USY9U

A influencia de Hüsker Dü queda ben patente no son de Pearl Jam. Unha das cancións máis potentes da banda de Eddie Vedder "Spin the Black Circle" do terceiro álbum dos de Seattle Vitalogy (1994) bebe directamente da canción de Hüsker Dü.

http://www.goear.com/listen/3352d4c/spin-the-black-circle-pearl-jam

Stars

En setembro de 1991 saía ó mercado o cuarto traballo discográfico de Simply Red Stars. A banda de Mike Hucknall entraba de cheo nos 90 cun dos seus discos máis celebrados. A canción que lle dá título ó álbum foi escollido como segundo single e é unha das baladas máis fermosas asinadas por Hucknall.

http://www.goear.com/listen/1c4f039/stars-simply-red

A cantante de Singapur Olivia Ong, coñecida sobre todo polas versións en clave bossa nova que fai de temas clásicos, sumou ó seu repertoio "Stars" en 2010.

http://youtu.be/qZuyW-9Q9bE

Uptight (Everything's Alright)

Nos anos 60 a compañía discográfica Tamla Motown era unha fábrica de soños. A lista de artistas e de compositores que tiña en nómina só sabía facer enormes cancións soul que quedarían para a posterioridade cun toque persoal da casa. O fino olfacto de Berry Gordy Jr. enseguida captou o talento dun rapaz cego que se ía converter no neno mimado da Tamla  (logo viría Michael Jackson) e que en principio editaba os seus singles co nome de Little Stevie Wonder. En 1965, xa como Stevie Wonder, publicou o disco Up-Tight que contén un dos seus grandes éxitos "Uptight (Everything's Alright)", a primeira canción que leva a sinatura de Stevie Wonder, que a compuxo xunto a Sylvia Moy e Henry Cosby.

http://www.goear.com/listen/82db0f6/uptight-everythings-alright-stevie-wonder

Como moitas cancións de Stevie Wonder, "Uptight (Everything's Alright)" foi sampleada nalgunha canción. A máis destacada e quizais tamén a mellor de todas é a de Culture Club. No seu famoso disco de 1983 Colour by Numbers, a banda de Boy George inclúe "Church of the Poison Mind", un tema cun claro son Motown que se concretiza no tema de Wonder.

http://youtu.be/HVzAH0FtNwg

CJ Lewis fixo unha versión reggae desta canción de Stevie Wonder en 1994 co título algo cambiado: "Everything Is Alright"

http://youtu.be/i1l7JKOf7vQ

E increíblemente, seica Noel Gallagher tamén se aproveitou da letra de "Uptight" para compoñer "Step Out", cara B do single "Don't Look Back in Anger" do álbum (What's the Story?) Morning Glory (1995) de Oasis, de xeito que nos créditos desta canción figuran os autores de "Uptight" trala consabida demanda.

http://www.goear.com/listen/f67effe/step-out-oasis

Hot Pants

James Brown ía aumentando a súa lenda con cada single que sacaba. A comezos dos 70, con máis de quince anos no escenario e tras sonados éxitos como "It's a Man's Man's  Man's World" e "I Got You (I Feel Good)", entre outros nos anos 60, Brown decidiu que o cambio de década non ía supoñer un cambio de gustos musicais nos seus fans e polo tanto, seguiu ó pé do cañón enriquecendo a incipiente música funk, que sen dúbida, estaba a atopar o seu oco no mercado discográfico nesa nova década que comezaba. No verán de 1971, James Brown editou o single "Hot Pants", co seu inconfundible estilo de cantar.

http://www.goear.com/listen/ded14d0/hot-pants-james-brown

A versión máis coñecida deste tema de James Brown gravouna ó ano seguinte Bobby Byrd co título "Hot Pants - I'm Coming, I'm Coming, I'm Coming" coa produción do propio James Brown. O máis significativo da versión de Byrd é o son da batería que introduciu na canción.

http://www.goear.com/listen/3ff94a2/hot-pants-im-coming-coming-im-coming-bobby-byrd

A muller de Byrd, a cantante Vicki Anderson, gravou unha canción que servía de réplica a "Hot Pants - I'm Coming, I'm Coming, I'm Coming" titulada "I'm Too Tough For Mr. Big Stuff (Hot Pants)".

http://youtu.be/cLjoJH8ddfs

O son da batería da versión de Bobby Byrd reprodúcese unhas décadas máis tarde na canción dos pioneiros do brit pop Stone Roses "Fools Gold", un single que a banda de Ian Brown editou en 1989 e que se recolleu no recompilatorio de 1992 Turns into Stone.

http://www.goear.com/listen/ac94a57/fools-gold-the-stone-roses

A canción de Stone Roses, ó igual que o tema orixinal de James Brown, non tardou en ser sampleado, pero non só por rapeiros. O grupo pop Bananarama empregou "Fools Gold" na súa propia canción "Only Your Love", do álbum Pop Life (1990).

http://youtu.be/0pqBEiZmBGY

Night of the Thumpasorus Peoples

O funk eclosionou como estilo musical de pleno a mediados da década de 1970, cando as discotecas  norteamericanas comezaron a apostar forte polos novos sons que se estaban innovando cos sintetizadores, cada vez máis habituais nos estudios de gravación. Unha desas primeiras bandas que contribuíron á difusión do funk é Parliament. A banda de Nova Jersey, que se formara a comezos dos 60 como un de tantos grupos cun son tan tradicional como o doo-wop e o soul, soubo transformarse en dez anos nun dos estandartes do novo estilo. Co seu cuarto traballo, Mothership Connetion, o segundo que editaban en 1975, está considerado un dos mellores traballos discográficos de Parliament. Pecháse con "Night of the Thumpasorus Peoples".

http://youtu.be/A_QfO7g1YsI

Os irmáns Chris e Rich Robinson formaron en 1989 unha das mellores bandas de rock dos 90. The Black Crowes pronto conseguiron popularidade, sobre todo a raíz da publicación do seu segundo disco The Southern Harmony and Musical Companion (1992). O single que o presentaba, "Remedy" ten un riff de guitarra moi característico que lembra claramente á canción de Parliament.

http://www.goear.com/listen/103edf6/remedy-the-black-crowes